Deze Nuggets reizen we terug naar het Newport Festival van 1969 dat op 20 tot en met 22 juni gehouden zou worden. Dit festival dat naar schatting 200.000 fans trok, was tot dan toe het grootste popconcert (Woodstock was pas in augustus). De toegangsprijzen waren goedkoop (zie poster). Maar niet alles verliep in goede orde: honderden mensen raakten gewond bij rellen buiten Newport ’69 en dien gevolge was er schade van circa $50.000 aan huizen en bedrijven in de buurt.

Grappig feitje is dat meerdere namen op de poster verkeerd gespeld zijn. Er is geen prijs voor degenen die de juiste antwoorden weten te vinden (want luisteren naar Nuggets is toch al de hoofdprijs?)

Albert King – Cadillac Assembly Line (1976)
Ike & Tina Turner – Baby, Get It On (1975)
Southwind – Get On Board The Train (1968)
Spirit – I Got A Line On You (1968)
Jimi Hendrix Experience – Foxey Lady (1967)
Jethro Tull – Living In The Past (1969)
Love – A House Is Not A Motel (1967)
The Friends Of Distinction – Love Or Let Me Be Lonely (1970)
Eric Burdon & War – Spill The Wine (1970)
Charity – Never Change Your Mind (1969)
Booker T. & The MG’s – Soul Limbo (1968)
Johnny Winter – Rock ’n Roll Hoochie Koo (1970)
Mother Earth – Stop The Train (1969)
Poco – Heart Of The Night (1978)
The Byrds – Ballad Of Easy Rider (1969)
The Grass Roots – Temptation Eyes (1970)

Jimi Hendrix Experience – Foxey Lady:

Ben ik een Jimi-fan? Zeker weten. Toen ik Hey Joe voor de eerste keer hoorde was ik verkocht. Man, wat een geluid. Dat onderkoelde zingen van Hendrix en zijn snarenwerk. Is hij de beste gitarist ooit? Moeilijk te zeggen, zeker bij de absolute top, maar eind jaren ’60 was hij vernieuwend en heeft velen geïnspireerd.

Een buurjongen wist van mijn Hendrix-voorkeur af en wilde begin jaren ’70 zijn Hendrix-LP wel aan mij verkopen. Maar wat bleek…. de muziek werd op zeer matige wijze door een  coverband nagespeeld. In die periode waren er heel veel van dit soort elpees met hits te koop. Officieel voor de fans die de dure originele platen niet konden veroorloven, maar de kwaliteit was abominabel. Het moge duidelijk zijn dat we niet tot overeenstemming kwamen.

Ik heb niet alles van hem in de kast staan, want er is heel veel pulp op de markt en vaak met een bijzonder slechte geluidskwaliteit. Maar natuurlijk wel de drie officiële studio-platen, The Cry Of Love en het fantastische Rainbow Bridge plus de lives: Band Of Gypsies en The Jimi Hendrix Concerts (1982). Daarna bleek het voornamelijk uitmelken. Pas met de komst van de nieuwe mastering technieken ging ik weer overstag voor :Blues (1994), First Rays Of The New Rising Sun, South Saturn Delta en Valleys Of Neptune. Ook live kwamen er aanvullingen: Jimi Plays Monterey en Live At Berkeley.

Hendrix had vanaf 1962 al een alcoholprobleem en vanaf 1966 kwam daar een enorme variatie aan drugs bij. Heeft dat bijgedragen aan zijn composities en uitgesproken gedrag op het podium? Waarschijnlijk wel, maar het was tevens zijn ondergang. Doodzonde dat hij gestikt in zijn eigen kots en verdooft door slaappillen (18 keer de maximaal toegestane hoeveelheid) het leven liet.