NUGGETS – onbekende en vergeten goudklompjes uit de pophistorie, vrij 7 augustus 22-23 u + ma 10 augustus 22-23 u (hh)
George Benson – Turn Your Love Around (1981)
Roek Williams & The Fighting Cats – Please Don’t Go Away (1966)
The Free Movement – I’ve Found Someone Of My Own (1971)
Willie Wilson & The Tunemasters – I’ve Lied (1958)
Claude-Michel Schönberg – Quinze Ans (1975)
Brainbox – Summertime (1969)
The Shirts – Tell Me Your Plans (1978)
The Barbarians – Are You A Boy Or Are You A Girl (1965)
Johnny Rodriguez – Ridin’ My Thumb To Mexico (1973)
Bobby Parker – Watch Your Step (1961)
Pickettywitch – Bring A Little Light Into My World (1971)
The Box Tops – Turn On A Dream (1969)
Barbara Dickson – Another Suitcase Another Hall (1977)
Syndicate Of Sound – Little Girl (1966)
The Go-Betweens – Lee Remick (1978)
Fuchsia – Shoes and Ships (1971)
Al Casey – Ramrod (1963)
Roek Williams & The Fighting Cats – Please Don’t Go Away:
Onze Roek heette Willemze van geboorte (1943) en in 1961 sluit hij zich aan bij The Fighting Cats. De band trekt aandacht mede vanwege de gebrilde zanger die daardoor sterke overeenkomsten met Buddy Holly heeft. De deelname aan een talentenparade levert een radiodebuut op en optredens in het buitenland. De eerste twee singles floppen, maar met I’ll Cry scoren ze een hitje (een week op 40 in de Top 40). Onterecht, want het is een mooie combinatie van beat en close harmony. De Nederlandstalige opvolger van You’ll Never Walk Alone (Kom Terug En Dans Met Mij) is een terechte misser, ondanks dat het gitaarwerk wel leuk is. Please Don’t Go Away is een perfect voorbeeld van Merseybeat, maar Nederland loopt er niet warm voor. Het saaie en gezapige Take Your Time wordt hun grootste hit, maar hoger dan de 32ste plek zit er niet in.
Op aanraden van Veronica’s Rob Out veranderen ze de naam in Roek’s Family en scoren een stevige hit met Get Yourself A Ticket, die net de Top 10 niet haalt. Het lied is bekend vanwege het gekreun en het herhalen van de melodie (à la Hey Jude). Er volgen nog een aantal singles, maar de rek is eruit en de band splitst zich op. Roek gaat zich toeleggen tot solodingetjes en produceren. De band gaat verder als Ginger Ale met zanger Koen Merkelbach (ex-Names And Faces, Dean Alan Set en George Cash) en Will Luikinga en Richard de Bois. Enig sinds wrang scoren die wel een twee grote hits (The Flood, gebaseerd op de Parelvissers van Bizet) en het flauwe Scoobidab).
Roek maakt vervolgens een single op met ex-Masker Jaap de Groot als Mike & Michael. Ze maken in 1971 en 1972 vier singles, maar uitsluitend A Star weet de hitparade te halen (4 weken met een top op #23). Over en sluiten, dus. Een jaar later neemt hij twee Nederlandstalige singles op waarvan Elsje een kleine hit wordt. Opvolgers floppen (ondanks de hulp van Alexander Curly) en betekenen het definitieve einde als zanger. Hij legt zich volledig op producties voor andere artiesten.
In 1980 zit de carrière van André Hazes in de slop en met hoop op hernieuwd succes neemt de volkszanger met Roek Williams het carnavalsplaatje Een Glaasje Bier op. Dan verschijnen de sleutelfiguren Tim Griek, Jacques Verburgt en John van de Ven in het leven van Hazes. Zij zijn op zoek naar een geschikte zanger voor een nieuw Nederlandstalig geluid, maar dan wel zonder het carnavalsliedje van Williams. De single is al geperst, maar komt nooit uit. Met de albums ’n Vriend en Gewoon André volgt de definitieve doorbraak voor Hazes. Roek Williams vertrekt naar Los Angeles, waar hij nog met andere artiesten werkt. In 2005 overlijdt hij op 61-jarige leeftijd.





Andere actuele programmaberichten:


