NUGGETS – onbekende en vergeten goudklompjes uit de pophistorie, vrij 3 april 22-23 u + ma 6 april 22-23 u (hh)

Per jaar nemen we gemiddeld van 500-600 musici definitief afscheid en één keer per jaar (begin januari) staat Nuggets in het teken van een zeer beperkt aantal van hen. Té beperkt en daarom vanaf nu elke drie maanden een zogenaamd R.I.P.-je, zodat we in Nuggets van meer musici gepast afscheid kan nemen. Géén laatste eerbetoon (want gelukkig hebben we de muziek nog), maar wel een herinnering.

Johnny Legend – Are You Hep To It (1979)
Elvis Costello – Watching The Detectives (1977)
Renaissance – Let It Grow (1973)
Grateful Dead – The Golden Road (To Unlimited Devotion) (1967)
Tony Dallara – Bambina Bambina (1961)
Tucker Zimmerman – Bird Lives (1969)
Scorpions – Rock You Like a Hurricane (1984)
Dave & Ansel Collins – Double Barrel (1971)
Funkadelic – I Wanna Know If It’s Good To You (1970)
The 5th Dimension – Workin’ On A Groovy Thing (1969)
We The People – You Burn Me Up And Down (1966)
Neil Sedaka – Bad Blood (1975)
Walker Brothers – My Ship Is Coming In (1965)
Sir Douglas Quintet – She’s About A Mover (1965)
ZZ & de Maskers – La Comparsa (1963)
Chip Taylor – Same Ol’ Story (1975)
Seals & Crofts – Goodbye Old Buddies (1976)

Scorpions – Rock Me Like A Hurricane:

Natuurlijk hoort (hard)rock thuis in Nuggets, zij het met mate en dus heb ik alle albums van Scorpions uit de 70’s tot medio 80’s herbeluisterd. Het is bijna niet te geloven, maar Scorpions bestaan al sinds 1965, maar pas in 1979 kregen ze met Lovedrive succes bij het ‘grote’ publiek. Ik kan dat begrijpen wat de echt goede tracks uit de jaren zeventig zijn bij wijze van spreken op een hand te tellen. Er zijn natuurlijk uitzonderingen zoals The Zoo met de strakke baslijnen van Francis Buchholz die vanaf 1973 tot 1992 de gelederen kwam versterken. In de jaren ’80 spreken ze mij meer aan.

De eerste singlehit kwam met Still Loving You in 1984. Het zal aan mijn voorkeur liggen, maar ik heb altijd moeite met de uptemponummers van de band. Kan met de stem van Klaus Meine (die er pas in 1969 bij kwam) te maken hebben, maar ik vind ze het beste wanneer ze een slowrocker maken: Is There Anybody There, Wind Of Change, Send Me An Angel en You And I. De laatste singlehit dateert overigens alweer uit 1996. Inmiddels hebben de mannen drie keer definitief afscheid genomen, maar elke keer besluiten ze toch nog een elpee te maken gevolgd door een wereldwijde afscheidstoernee.