NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie, vrij 16 september 22-23 u + ma 19 september 22-23 u (hh)

Octopus – All Alone (1980)
Pat Powdrill – Fell By The Wayside (1963)
O.P.M.C. – Fire Child (1970)
Sandy Coast – Capital Punishment (Death By Hanging) (1969)
Liesbeth List – Victoria (1970)
Joe South & The Believers – Don’t It Make You Want to Go Home (1969)
The Headboys – The Shape Of Things To Come (1979)
Johnny Keating – Theme From Z Cars (1963)
Ted Mulry – Falling In Love Again (1971)
Midnatt Fyran – When You’re Lonesome (1966)
Captain & Tennille – Come In From The Rain (1977)
Judy Clay & William Bell – Private Number (1968)
Hound Dog Taylor & The Houserockers – Give Me Back My Wig (1971)
Neil Young & Crazy Horse – Cinnamon Girl (1969)
Faces – (I Know) I’m Losing You (1971)

Sandy Coast – Capital Punishment:

In 1961 richtte de toen 14 jarige Hans Vermeulen met 4 vrienden de Sandy Coast Skiffle Group op. Hij wilde graag dat zijn broer Jan de gitarist van de band werd, maar die had één voorwaarde: géén skiffle.

Na vele net niet hitjes kwam in het voorjaar van ‘68 hun eerste succes met I See Your Face Again. Rond die tijd en vanwege verandering in de muziekscene veranderde Sandy Coast haar stijl van beat naar psychedelische rock. Het album From The Workshop was experimenteler met funkinvloeden en werd zowel een commercieel als artistiek een succes. Het door Jan Vermeulen gecomponeerde nummer Capital Punishment (Death By Hanging) wist net niet de Top 10 te bereiken. Het lied gaat over de laatste gedachten van de ter dood veroordeelde.

Hans Vermeulen had stemproblemen ten tijde van de opname vanwege een opgelopen koutje, maar zijn schorheid geeft juist iets extra’s aan het lied net zoals de tempowisselingen. Op een gegeven moment lijkt het alsof het repeterende pianoloopje van A Day In The Life (The Beatles) gebruikt is om dan overstemd te worden door een orgel. Dit lied is zo anders dan wat Sandy Coast daarvoor en daarna maakte, en het behoort tot het mooiste van vaderlandse bodem.

Faces – (I Know) I’m Losing You:

Het origineel was (een voorbeeld van een typisch psychedelisch lied) van The Temptations, die er in 1966 een Top 10 hit mee scoorden. Rare Earth wist dit succes in 1970 te evenaren, nadat het 17 minuten durende lied tot voor de radio acceptabele duur geknipt hadden. De beste uitvoering van allemaal deed het beduidend minder met een 40ste plek.

Faces hebben tussen 1970 en 1974 vier studioablums en één livealbum uitgebracht, maar officeus waren ze mede verantwoordelijk voor alle drie soloalbums van Rod the Mod vanaf 1970 tot Atlantic Crossing (1975).  Maar omdat Faces en Rod Stewart bij verschillende platenlabels onder contract stonden werd de bijdrage van Faces in die jaren niet of nauwelijks erkend. Deze albums waren een voorbeeld van de beste rock in de beginjaren zeventig. De band is in in 1969 opgericht door de resterende leden van Small Faces na het vertrek van Steve Marriott naar Humble Pie: Ian McLagan (keyboards), Ronnie Lane (bas), Kenny Jones (drums) aangevuld met Ron Wood en Rod Stewart van de Jeff Beck Group.

Officieel staat (I Know) I’m Losing You op het album Every Picture Tell A Story van Rod Stewart, dat zijn definitieve doorbraak als solo-artiest inluidde, maar zoals gezegd waren de begeleidende musici Faces. Het lied – en tevens andere Stewart solo-liedjes – werden vaak gewoon in Faces-setlist opgenomen, maar wel rauwer dan op de elpee gespeeld.

(I Know) I’m losing You is tevens de oplossing voor de vraag, die elke live-band tijdens de jaren zeventig zichzelf stelde: waar stoppen we de drumsolo in? Op de elpee was het een (enig sinds) rustige solo, maar live gingen bij Kenny Jones alle stoppen los. En het is juist de drumsolo, die dit nummer haar grandeur geven. Het lied werd onder andere in oktober 1971 bij de BBC (Sounds for Saturday) live gespeeld. En voor alle liefhebbers van pure rock van één van de beste bands uit de begin jaren zeventig is dit nummer (gelukkig) opgenomen op de box set Five Guys Walk Into a Bar. Verplichte kost en één van mijn keuzealbums die mee zouden gaan naar een onbewoond eiland.