NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie, vrij 18 november 20-21 u + ma 21 november 22-23 u (hh)

Amsterdam – Blue Steel 44 (1970)
Flaming Ember – I’m Not My Brother’s Keeper (1970)
The Serpent Power – Forget (1967)
David Pomeranz – The Old Songs (1979)
Tim Maia – Gostava Tanto De Você (1973)
Kiki Dee – Miracles (1964)
Bolland & Bolland – Train To Your Heart (1974)
Lobo – I’d Love You To Want Me (1972)
Bud Flanagan – Who Do You Think You Are Kidding, Mr. Hitler (1969)
Ramones – Do You Remember Rock and Roll Radio (1979)
Ananda Shankar – Jumpin’ Jack Flash (1970)
Bimbi Worrick – Long Time Comin’ (1969)
Marillion – Chelsea Monday (1983)
Kirsty MacColl – They Don’t Know (1979)
Nick Charles – For You (1961)

Ananda Shankar – Jumpin’ Jack Flash:

Ananda Shankar is een volle neef van Ravi Shankar; de man die de sitar min of meer in de popmuziek introduceerde. George Harrison nam het stokje (tijdelijk) over. Eind jaren ’60 trok Ananda naar Los Angeles, op het hoogtepunt van de psychedelische periode en in 1970 verscheen zijn eerste titelloze album. Dit album is in feite een verkooptruc om het grote publiek te interesseren voor Indiase muziek: bekende pop-covers afgewisseld met lange, zelf gecomponeerde en traditionele stukken waarin de complexiteit van de sitar volledig tot zijn recht komt.

Ananda’s versie van Jumping Jack Flash is al decennia een kleine culthit, waarschijnlijk omdat het zo prachtig op het randje tussen kunst en kitch balanceert. Ontdaan van de rockverpakking klinkt het bijna funky.

Marillion – Chelsea Monday:

Het was in 1985: Rock am Ring bij onze Oosterburen. Een keur aan artiesten en bands gaf acte de présènce waaronder Marillion. Het was een van hun eerste gigs buiten Groot-Brittanië. De podia stonde heel ruim uit elkaar en omdat tegelijkertijd een bekender bandje (Foreigner) elders speelde was het redelijk rustig. Die laatste had ik overigens vier jaar eerder al gezien in Baarlo samen met 38 Special en Kansas. Zo rustig dat ik met gemak tot vlak voor het podium kon komen en de boomlange Fish met eigen ogen kon aanschouwen. Een geweldig optreden en Marillion bevestigde dat zij doorgingen waar Genesis opgehouden was.

Ze hadden pas twee albums uitgebracht, maar die waren subliem: Script For A Jester’s Tear en Fugazi. De derde Misplaced Childhood stond op uitkomen en Kaleigh kwam natuurlijk voorbij. Op het debuutalbum staat Chelsea Monday. Een tragisch verhaal over een meisje op zoek naar romantiek, glamour zoals in de glossy bladen. Wachten in de wijk Chelsea op de prins die nooit zal komen.