NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie, vrij 28 jan 22-23 u + ma 31 jan 22-23 u (hh)

  • Beck, Bogert & Appice – Superstition (1973)
  • Willie Mabon – I Don’t Know (1952)
  • Teddy Pendergrass – Close The Door (1978)
  • Long John Baldry – It’s Too Late Now (1969)
  • King Harvest – Dancing In The Moonlight (1973)
  • Mitch Ryder & The Detroit Wheels – I’d Rather Go To Jail (1967)
  • Leon Haywood – Believe Half Of What You See (And None Of What You Hear) (1974)
  • Tee-Set – What Can I Do (1967)
  • Barry Manilow – As Sure As I’m Standing Here (1975)
  • Bill Fay – Screams In The Ears (1967)
  • Shocking Blue – The Butterfly And I (1969)
  • Quincy Jones – The Streetbeater (1973)
  • Adriano Celentano – 24.000 Baci (1961)
  • Gracious – Heaven (1970)

Barry Manilow – As Sure As I’m Standing Here

Ook ik heb wel eens naar Jan van Veen’s Candlelight geluisterd (in de jaren zeventig en tachtig). U weet wel; dat radioprogramma waar de donkere stem van Jan van Veen zelfgeschreven gedichtjes van luisteraars voorleest gevolgd door een romantisch liedje. Het idee voor het programma ontstond toen Van Veen in een uitzending bij Veronica voor de grap een liefdesgedicht voordroeg. De luisteraars begonnen in grote getalen gedichten op te sturen. In 1967 is het programma voor het eerst te horen en met uitzondering van 2003-2005 is het programma nooit van de radio geweest. In al die jaren is de formule niet veranderd. Steevast begint het programma met de openingstune Can I Get There By Candlelight van David McWilliams. De achtergrondmuziek bij de gedichten is Greensleeves in de uitvoering van Mantovani.

Mijn probleem met het programma was de plaatkeuze, want ik had na het beluisteren van een paar afleveringen het gevoel dat ze maar keuze hadden uit 20 liedjes. En dat terwijl er zoveel andere schitterende liefdesliedjes zijn. Toegegeven, sinds ze een online radiostation zijn geworden is de keuze behoorlijk breder geworden, maar toen kwam na verloop van tijd Best Of My Love van Eagles mijn strot uit. En dat is jammer, want het is een steengoed lied.

Ik maak wel eens mixes voor de liefhebbers in mijn vriendenkring en kon het dus niet laten om mijn versie van Candlelight te maken met onbekende muziek met onder andere met Rita Coolidge (The Hungry Years) en Barry Manilow met As Sure As I’m Standing Here. Het is terug te vinden op Tryin’ To Get The Feeling dat 2x platina werd en een nummer één hitsingle opleverde (I Write The Songs).  In ruime mate heb ik de mix verdeeld en na verloop van tijd kreeg ik spontaan schouderklopjes van de mannen en verterende blikken van de aanhang. Kennelijk had ik – als een soort Dr. Phil – een gevoelige snaar geraakt en was er tijdens het beluisteren van de mix in de avonduren een zeer romantische sfeer ontstaan.

 Gracious – Heaven

Ik was nooit vies van een progrockje. YesPink FloydFields maar ook het Britse Gracious, kwalitatief gezien een van de betere bands, maar helaas snel in het grote niets verdwenen.

De prog ontstond eind jaren zestig met bands als Soft MachineSpiritThe Flock en Vanilla Fudge en had haar hoogtijdagen in de vroege jaren zeventig. Dat vanaf eind jaren zestig de productie vooruitging zal daaraan hebben bijgedragen. Rock ’n roll mag rammelen en knetteren, prog moet vol, zuiver en vooral gelaagd klinken. Het album Gracious! dateert uit 1970 en sluit enigszins aan op het geluid van In The Court Of The Crimson King van King Crimson, van een jaar eerder. Ook hier schitterend gebruik van de mellotron en de bespeelbare orkestbak met strijkers-, blazers- en koorgeluiden. Het sloeg niet aan, zodat Gracious slechts twee albums uitgebracht heeft.