NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie, vrij 5 augustus 22-23 u + ma 8 augustus 22-23 u (hh)

Anita Garbo – Miracles (1977)
Ping Ping – Sucu Sucu (1960)
Lori Lieberman – Killing Me Softly With His Song (1972)
Nancy Wilson – Face It Girl It’s Over (1968)
Amphora – Timothy (1979)
Twentieth Century Zoo – You Don’t Remember (1967)
Doris Duke – A Little Bit Of Lovin’ (1974)
J. Vincent Edwards – Do It All Over Again (1969)
Skylark – I’ll Have To Go Away (1972)
Nancy Sinatra – Like I Do (1962)
Tom Scott – Gotcha (1977)
Outsiders – Daddy Dies On A Saturday (1968)
Labi Siffre – Get To The Country (1971)
Bob Seger – Turn The Page (1973)
David Bowie – Unwashed And Somewhat Slightly Dazed (1969)

Outsiders – Daddy Died On Saturday:

Wie kent niet de chaotische beelden van en de rellen bij het optreden van de Rolling Stones in het Scheveningse Kurhaus? In 1966 werd een tweede kans geregeld in Den Bosch met Wally Tax en kornuiten in het voorprogramma. Het undergroundblad Hitweek schreef dat Outsiders beter waren dan de Stones en daarmee was hun naam gevestigd. De naam van de band is gekozen, omdat ze zichzelf geen gewone mannetjes vonden, die netjes in het rijtje renden. Ze liepen er meestal een stukje naast.

Ze speelden een mix van garagerock, beat en blues, en de pas 19-jarige Tax schreef bittere teksten die eigenlijk niet bij zijn leeftijd paste. In 1967 werden twee albums uitgebracht, waarvan de tweede min of meer een verzameling van de hits was onder de titel Songbook. Een jaar later volgde hun derde elpee (C.Q.), waar ze weer een geheel andere – psychedelische – weg vervolgden. Het album werd slecht ontvangen, maar wordt tegenwoordig als een meesterwerk van psychedelische garage rock gezien en wellicht het beste album van een Nederlandse band ooit! Het uitblijven van nieuwe hits en gerommel in de bezetting luidde het einde in van de originele Outsiders.

Op hun derde album staat Daddy Dies On Saturday. Als we de geruchten mogen geloven, was onder andere Kurt Cobain (Nirvana) een fan van het werk van Outsiders, dus wie zijn wij mindere goden om aan zijn oordeel te twijfelen?

Bob Seger – Turn The Page:

Turn The Page is slechts een keer een hit geweest. In de V.S. schopte Metallica het tot de eerste plek in de rocklijst, maar in de reguliere Billboard kon het geen potten breken net zoals in Nederland. In Scandinavië en Down Under werd het een vette hit. Het staat op Garage Inc (1998).; een album vol met covers, smaakvol aangepast en overgoten met een Metallica-sausje. Na drie serieuze en donkere albums wilden de mannen iets luchtigers maken.

Drie jaar eerder hadden Golden Earring ook al een coveralbum opgenomen (Love Sweat), zij het met beduidend minder succes en zonder positieve kritieken. Het is het slechts verkopende studioalbum van de Haagse rockers. Wellicht had het te maken met de betrekkelijk onbekende originelen. De single van het album, This Wheel’s On Fire, flopte eveneens. Turn The Page had beter de single kunnen worden, want het is het sterkste lied van het album. Wel werd het lied in hun versie in de succesvolle televisieserie Sons Of Anarchy gebruikt.

Het origineel is van Bob Seger en staat op het album Back In ’72, dat toepasselijk in januari 1973 uitgebracht werd. Onze Bob was toen nog een vrij onbekende en weinig succesvolle zanger met een geweldige live-reputatie. De single kreeg nauwelijks airplay en Back In ’72 kwam niet hoger dan de 188ste plek. Pas in 1976 zou hij met Night Moves en het krachtige livealbum Live Bullet gezamenlijk in de V.S. en Canada 16x platina ophalen.

Turn The Page opent met een schitterende saxsolo en het lied gaat over het leven van muzikanten onderweg van optreden naar optreden. De keerzijde van de medaille en een zijde die het publiek niet ziet of zelden over leest. Het is tevens de rustigste van alle uitvoeringen en covers.