192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie: POPMIX 8 (part 2) – vrij 25 juni 22-23 u + di 29 juni 24-01 u (hh)

De Popmix 8 en de laatste van de reeks stond volledig in het teken van het Holland Pop Festival in Kralingen. Er traden zoveel artiesten op dat er twee Nuggets mee gevuld werden. Vandaag deel 2. Meelezen kan, want ze zijn hier als pdf te downloaden (klik op afbeelding Pop Mix).

Popmix 8 (part 2):

  • Al Stewart – The Elf (1966)
  • Stone The Crows – Things Are Getting Better (1970)
  • Rex– Cosmic Dancer (1971)
  • Fotheringay – Nothing More (1970)
  • Focus – Focus III (1972)
  • Family – The Weaver’s Answer (1969)
  • Bismarck – Shotgun Express (1970)
  • The Byrds – So You Want To Be A Rock ‘n’ Roll Star (1966)
  • Art Ensemble Of Chicago – Theme De Yoyo (1970)
  • Third Ear Band – Fleance (1972)
  • Tamalone – I Love You, I Leave You (1971)
  • Pink Floyd – Brain Damage/Eclipse (1973)

Tamalone – I Love You, I Leave You

Soms moet je graven om iets boven water te krijgen. Bij de voorbereiding van de twee Nuggets over het Holland Popfestival in 1970 bleken er van twee aanwezigen (Tamalone en het Leidse White Rabbit) helemaal geen muziek te vinden te zijn. De laatste reageerde totaal niet om mijn smeekbeden via de sociale media en de mail. Jammer.

Michiel Buijen’s oftewel Tamalone’s enige singletje was ook spoorloos. Twee aanwijzingen brachten mij uiteindelijk op het juiste spoor. Een mooi artikel over deze vergeten zanger in de Volkskrant en het feit dat Jan Akkerman de single geproduceerd had én (samen met Thijs van Leer) erop had meegespeeld. Via de journalist Robert van Gijssel kwam ik achter het emailadres van de broer van Tamalone en bij Jan Akkerman thuis bleek het singletje nog op zolder te liggen. Beiden stuurden het vrijwel tegelijkertijd op. Beter twee keer dan helemaal niet. Heren bedankt, want nu kan het vijftig jaar na dato weer op de radio gedraaid worden. Een waar goudklompje in Nuggets.
Overigens is er ook een (Nederlandse) progrockband met de naam Tamalone die in 1979 een album (New Acres) uitbracht, maar er is geen relatie met de zanger.

Buijen was een folkzanger met een zwaar Brits accent. Tamalone bewoog zich door de Haarlemse folkscene van de jaren zestig, waar ook Boudewijn de GrootAstrid Nijgh en Lenny Kuhr optraden. In 1967 vertrekt hij naar Engeland en leerde daar vele artiesten kennen zoals Al Stewart en Bert Jansch van Pentangle. Wellicht was de vriendschap met deze heren de reden dat hij een uitnodiging voor Kralingen kreeg, want beiden stonden op de setlist. Tamalone’s naam op de poster was wel verkeerd gespeld. Hij verdiende overigens ƒ 300 met het optreden op het Holland Pop Festival. Dag één stond hij op een bijpodium, maar dag twee stond hij op het hoofdpodium ter vervanging van Renaissance. Tamalone speelde hierna nog op grote festivals in Cambridge en Edinburgh, maar ondanks de single verwaterde de muziekcarrière. In 2016 overleed hij na een kort ziekbed.

Pink Floyd – Brain Damage/Eclipse

Ik wil niet overkomen als Sheldon Cooper uit The Big Bang Theory, maar ik heb een leuk wetenschappelijk feitje. In een artikel stond namelijk dat mensen met honden gelukkiger, socialer en fitter zijn én meer en vaker lachen dan mensen zonder huisdieren. Minder last van astma en allergieën ook, trouwens. Kinderen die vanaf hun geboorte opgroeien met een hond zijn gezonder dan huisdierloze kinderen. Tenzij het een bijtgrage pitbull is natuurlijk, maar meestal is het hondengedrag een weerspiegeling van dat van de baas. Heel vaak lijken ze ook op elkaar.

Maar er zijn ook mensen, die bewust op een (huis)dier willen lijken. Neem Jocelyn Wildenstein. Ze heeft haar gezicht laten verbouwen, zodat ze de uiterlijke trekken van een kat heeft. Althans, dat denkt ze. Vermoedelijk heeft ze lachspiegels in huis, want dit experiment is volkomen mislukt. Net zoals de film Catwoman, overigens. Ik snap de plastisch chirurg ook niet. Lekkere reclame. Iedereen ziet toch de botox-bolletjes en siliconen onder haar huid bewegen? Haar lippen zijn dermate opgeblazen, dat zelfs een Fransman O La La zegt en dat is toch het land van de mondscheetjes. Prima dat je kattengek bent, maar na de vele operaties heeft ze de terechte bijnaam gekregen als de bruid van Wildenstein. Ik wil niet voor nachtmerries verantwoordelijk gehouden worden, dus google op eigen risico maar een fotootje. Afijn, vier miljoen dollars verder is ze nog steeds niet tevreden en wil ze haar uiterlijk verder ‘verbeteren’. Snorharen? Puntige oren? Wanneer heeft de kortsluiting plaatsgevonden die haar linker hersenshelft op non-actief stelde? Ze woont tegenwoordig op een ranch in Kenia; gekocht van het geld na haar scheiding. Ze vond haar man in bed met een 19-jarig Russisch model. Tsja, eens kijken…aan de éné kant een jong slank en aantrekkelijk ding met een normaal gezicht en aan de andere kant een gestoorde muts met een plastic gezicht. Het lijkt mij geen moeilijke keuze. De vraag is waarom ex-manlief niet eerder ingegrepen heeft? Luister poppie, strak trekken….prima, dikkere lippen…ok, maar deze verbouwing had elke kickboxer gratis kunnen doen.

Vreemd gedrag en gekte komt in de beste families voor. Meer zelfs, want het Europese koninklijke bloed is tot de 20ste eeuw nauwelijks van nieuwe genen voorzien. En we weten allemaal wat er gebeurt wanneer binnen de familie kindjes verwekt worden. Een andere manier om vreemd gedrag te vertonen is experimentele drugs. De kans is natuurlijk aanwezig dat het goed mis gaat en het beste voorbeeld is misschien wel Syd Barrett. Een creatief genie, maar het verboden spul zorgde voor een ‘melt-down’ in de bovenkamer. Hij was altijd vrolijk, vriendelijk en extrovert, maar werd neerslachtig, asociaal en had last van hallucinaties. Bovendien ook spraak- en geheugenproblemen, enorme stemmingswisselingen en spanningswaanzin en hij kreeg een blik in de ogen alsof niemand meer aanwezig was. Onberekenbaar en dus was er geen andere oplossing dan afscheid van hem te nemen.

Pink Floyd heeft twee keer een lied over hun oude maatje geschreven. Shine On You Crazy Diamond op Wish You Were Here en Brain Damage op hun epische album Dark Side Of The Moon. Er is in het laatste lied een referentie aan de problemen met hem op het podium, waar hij regelmatig een ander lied dan de band inzette.

Voor vragen of opmerkingen over Nuggets staat twitter open: @trickydickradio
https://www.radiotrefpunt.nl/forums/topic/53702-tricky-dicky-presenteertnuggets