192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie, vrij 29 okt 22-23 u + ma 1 nov 22-23 u (hh)

  • The Dukes – It’s My Turn (1966)
  • Atomic Rooster – Tomorrow Night (1970)
  • Sonny Boy Williamson II – Help Me (1963)
  • 13th Amendment – Hard To Be In Love (1971)
  • The Beach Boys – Caroline, No (1966)
  • Santana – Song Of The Wind (1972)
  • The Vogues – Five O’Clock World (1966)
  • The Kids – There Will Be No Next Time (1980)
  • Denny Laine – Say You Don’t Mind (1967)
  • Neil Young – Don’t Let It Bring You Down (1970)
  • Nick Drake – Northern Sky (1970)
  • Ike & Tina Turner – I’m Gonna Do All I Can (To Do Right By My Man) (1969)
  • Reinhard Mey – Über Den Wolken (1974)
  • Robert Knight – Love On A Mountain Top (1968)
  • The Rubinoos – Peek-a-Boo (1977)
  • Barry Mann – Who Put The Bomb (1961)
  • Ace Frehley – New York Groove (1978)

Neil Young – Don’t Let It Bring You Down

Niemand kan zo mooi vals zingen als Neil Young. Soms klinkt zijn stem als vingernagels over een schoolbord, maar toch luister ik graag en vaak naar Shakey; een koosnaam gegeven door vrienden nadat ze door Young gemaakte filmpjes hadden bekeken. Het verbaast mij wel dat hij überhaupt vrienden heeft, want de man is vrij asociaal en sommigen typeren hem zelfs als schizofreen met aan de éné kant de spontane Neil en aan de andere kant de control-freak. In zijn biografie maakt hij gehakt van zijn maatjes Crosby, Stills en Nash: respectievelijk een drugsverslaafde hippie walrus met hepatitis C, een nepsoldaat die gigantische ladingen coke door zijn neusgaten heeft gezogen en zich laaft in niet bestaande Vietnam-herinneringen, en een pretentieuze muzikant.

Het is vrijwel onmogelijk om het aantal releases van Young bij te houden en in alle eerlijkheid zijn de albums daardoor niet consistent van kwaliteit. Enerzijds ben ik een fan van zijn langgerekte gitaarsoli (en dan het liefst met Crazy Horse), maar tegelijkertijd kan ik verdrinken in zijn gevoelige ballades. In de regel is hij het beste ’s avonds in een vrijwel donkere kamer te beluisteren, met een glas whiskey binnen handbereik. De zintuigen op maximaal en geen verstoring van de muziek. Natuurlijk heb ik mijn favorieten in de stapel van 25+ albums: On The Beach, After The Goldrush, Harvest, Ragged Glory, Harvest Moon, Greendale en de bootleg Born To Rock & Roll komen vaker dan gemiddeld voorbij. Don’t Let It Bring You Down.

Nick Drake – Northern Sky

De Brit Nick Drake werd eind jaren zestig opgepikt door het grote Islands Records. Zijn songwriter-talent, geweldige stem en gitaarspel trok de aandacht van muziekproducer Joe Boyed. De albumverkoop van Drake’s platen viel in eerste instantie tegen. Hij raakte in een depressie en stierf op 26-jarige leeftijd aan de gevolgen van een overdosis antidepressiva. Grote kunstenaars moeten soms tragisch genoeg eerst overlijden voordat ze op waarde geschat worden. Gelukkig liet hij zijn drietal zeer bijzondere platen na.

Voor vragen of opmerkingen over Nuggets staat twitter open: @trickydickradio
https://www.radiotrefpunt.nl/forums/topic/53702-tricky-dicky-presenteertnuggets