192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrij 30 apr 22-23 u + di 4 mei 24-01 u (hh)

Op de grafsteen van McKinley Morganfield (1915-1983) staat The mojo is gone….the master has won. De wereld kent hem als Muddy Waters, een bijnaam die hij van zijn oma kreeg omdat hij als klein kind graag in modderig water speelde. Vandaag in 1983 overleed hij op 70-jarige leeftijd. Zijn lied Rollin’ Stone is zowel de inspiratie geweest voor de bandnaam The Rolling Stones als het muziekmagazine Rolling Stone. Waters is verschrikkelijk belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de blues, maar zijn invloed gold ook voor rock & roll, hard rock, jazz én country.

  • Muddy Waters – The Blues Had A Baby And They Named It Rock and Roll, Pt. 2 (1977)
  • Cream – Rollin’ And Tumblin’ (1966)
  • Hot Tuna – I Can’t Be Satisfied (1976)
  • Led Zeppelin – You Shook Me (1968)
  • The Doors – (You Need Meat) Don’t Go No Further (1971)
  • George Thorogood & The Destroyers – I’m Ready (1979)
  • Melanie – I’ve Got My Mojo Working (1975)
  • Georgie Fame – I Love The Live I Live (1965)
  • Koko Taylor – I’m A Woman (1978)
  • The Rolling Stones – I Want To Be Loved (1963)
  • Mom’s Apple Pie – I Just Want To Make Love To You (1975)
  • Billy Preston – Hoochie Coochie Man (1966)
  • Humble Pie – Rollin’ Stone (1971)

Muddy Waters – The Blues Had A Baby And They Named It Rock and Roll, Pt. 2

Hij is in 1915 op een plantage geboren, leerde er mondharmonica spelen en op zijn 17de kocht hij zijn eerste gitaar pas. In 1941 werd hij ontdekt door Alan Lomax die in opdracht van de Library Of Congress opnames van meerdere Countryblues-muzikanten maakte. Deze historische sessie was de reden voor Muddy Waters om professioneel muzikant te worden. Hij trok naar Chicago en speelde in clubs. Hij was één van de eersten die het geluid van zijn gitaar versterkte en een hoger tempo aanhield, en daarmee een voorbeeld was voor onder andere Eric ClaptonJimi Hendrix en Jimmy Page. In 1948 had hij zijn eerste single-hit, I Can’t Be Satisfied, gevolgd door onder andere Long Distance Call, Honey Bee en I Just Want To Make Love To You.

Vanaf 1960 brengt hij met enige regelmaat albums uit, maar op de één of andere reden werd hij door het grote publiek genegeerd. Volkomen onterecht. Ik heb ergens in de jaren zeventig het dubbelalbum Fathers And Sons uit 1969 op de kop getikt. Een verzameling immens grote Bluesartiesten die zowel met studio-opnamen als live laten horen hoe muziek zou moeten klinken. Een absolute must-have en een fantastische entree in de blues voor de leek. Blues is niet saai; blues is de basis van alle rockmuziek.

Zijn albums in de jaren zeventig verkochten voor geen meter totdat hij 1977 met Hard Again kwam, bijgestaan door Bob MargolinPinetop PerkinsJames CottonWillie ‘Big Eyes’ Smith en Johnny Winter. Het album lijkt in zijn huiskamer als een jam opgenomen te zijn. Je hoort de lol van het vinyl afspatten. Tot op de dag van vandaag behoort dit minimaal tot de drie beste Chicago Bluesalbums ooit en het is misschien wel het beste Bluesplaat ooit. Volgens de critici was hij weer terug. Volslagen onzin, want hij was nooit weggeweest maar juist door deze zelfbenoemde experts genegeerd.

Led Zeppelin – You Shook Me

In 1969 kwam het debuutalbum van Led Zeppelin uit, dat bijna unaniem door de schrijvende pers als uitmuntend betiteld werd. Op dit album staat Muddy Waters’ You Shook Me; deze wordt vermengd met Robert Johnson’s Stones In My Passway. Het album verscheen een half jaar na het epische debuutalbum van Jeff Beck (Trust) waar het lied in een soortgelijke versie ook opstaat, zij het aanzienlijk korter. En ook nu wordt Jimmy Page weer beschuldigd van kopiegedrag, want zowel Beck als zanger Rod Stewart stellen dat Page hen letterlijk van concert naar concert achtervolgde en kennelijk heel goed geluisterd had.

Led Zeppelin en met name Jimmy Page hebben maar liefst vijf rechtszaken over plagiaat aan de broek gekregen: Stairway To Heaven, Whole Lotta Love, Babe I’m Gonna Leave You, The Lemon Song en Dazed And Confused. Vier keer besloten ze tot een schikking. Stairway To Heaven werd in hun voordeel beslist, maar een dove kan nog horen dat de gitaarriff in Taurus van Spirit het intro van Stairway To Heaven is. De Amerikaanse jury kreeg tijdens de zaak de opnames niet te horen; men moest zich behelpen met bladmuziek. Robert Plant en Jimmy Page verklaarden dat zij de muziek van Spirit, een band die ooit in hun voorprogramma speelde, nauwelijks kenden. Ja, ja.

Voor vragen of opmerkingen over Nuggets staat twitter open: #trickydickradio