192 Radio player
192 Radio player

Nuggets: zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 10 januari 22-23 u

David Bowie

David Bowie

De uitzending van 10 januari staat in het teken van een van mijn jeugdhelden: David Bowie, die vandaag exact vier jaar geleden overleed.

Iggy Pop – Some Weird Sin

In 1977 kwam Iggy Pop met twee albums in de belangstelling; beiden zijn door David Bowie geproduceerd en dat is goed te horen. The Idiot en Lust For Life zijn uitstekende platen en boden Iggy Pop een nieuwe kans, weg van de ruige en rauwe rock van The Stooges.

Waar The Idiot een kruising is van Kraftwerk en James Brown en de dominantie van Bowie duidelijk voebaar is, is Lust For Life meer Iggy Pop. Het album werd in acht dagen opgenomen en gedurende die periode sliep Pop nauwelijks. David Bowie werkte namelijk razendsnel en Pop wilde de controle houden. Lust For Life is dan ook meer ‘recht-toe-aan’ dan de voorganger. De titeltrack kennen we allemaal en door het succes van Lust For Life is Some Weird Sin overschaduwd. Overigens zijn deze liedjes alleen in Nederland en België op single verschenen.

Pop trad in 1977 in TopPop op om Lust For Life te playbacken, maar terwijl fotografen, journalisten en technici geduldig wachten blijft de deur van de kleedkamer potdicht. Uiteindelijk besluiten de technici om een generale repetitie zonder de hoofdpersoon te doen. Maar wanneer ze de muziek instarten om de belichting te regelen, stormt Iggy Pop plotsklaps de studiovloer op, waarbij hij als een spastische epilepsiepatiënt over de grond kronkelt en de kamerplanten uit de studio naar het hiernamaals helpt. Presentator Ad Visser: Hij deed iets op televisie wat nooit eerder was gedaan. Perfect getimed ook. Hij stormde als een wervelwind, met blote, bebloede bast, de studiovloer op. Het was een perfect staaltje van showmanship en tegelijkertijd een geval van extreme geldingsdrang.

David Bowie – Look Back In Anger

Het lied staat op Lodger; de laatste van zijn ‘Berlijn’-albums. Eigenlijk vreemd, want het is in Zwitserland en New York opgenomen. Een betere naam zou de (Brian) Eno-trilogie zijn. Een van de verschillen met de eerdere twee albums is de vervanging van gitarist Robert Fripp voor Adrian Belew. Hij was door Bowie ontdekt toen hij hem hoorde spelen in de band van Frank Zappa. Tijdens een (sollicitatie) diner tussen Belew en Bowie werden ze door Zappa betrapt. Quite a guitar player you have here, Frank, waarop Zappa reageerde met Fuck you, Captain Tom.

De allerbeste track van Lodger is niet Boys Keep Swinging, maar Look Back In Anger met een tekst die de indruk wekt dat hij fragmenten van conversaties met zichzelf verwerkt heeft. In de televisieclip is Bowie een schilder die zichzelf als een engel portretteert en – als een Dorian Gray – het schilderij naar zijn gezicht getransformeerd wordt; ziek van zichzelf en zijn kunst.

Look Back In Anger werd in de V.S. als single uitgebracht, maar de platen-maatschappij bang dat het Amerikaanse publiek zich zou afzetten tegen het seksuele hermafroditisme van de tekst. Het lied deed hélémaal niets in de hitlijsten. Ook de critici waren verdeeld, want waar sommigen het lied tot het dieptepunt van het album kenmerkten waren anderen lyrisch en stelden dat het een van de hoogtepunten van de zeventiger jaren Bowie is.

Op de draaitafel:

Davy Jones – You’ve Got A Habit Of Leaving (1965)
Iggy Pop – Some Weird Sin (1977)
Billy Fury – Silly Boy Blue (1968)
David Bowie – Lady Grinning Soul (1973)
Jacques Brel – La Mort (1959)
The Mojos – Everything’s Al’right (1964)
David Bowie – Look Back In Anger (1979)
Lulu – The Man Who Sold The World (1974)
The Ohio Players – Here Today And Gone Tomorrow (1969)
Ron Davies – It Ain’t Easy (1970)
The Velvet Underground – I’m Waiting For The Man (1967)
David Bowie – John I’m Only Dancing (1973)
The Pretty Things – Don’t Bring Me Down (1964)
Nina Simone – Wild Is The Wind (1966)
David Bowie – Sweet Thing-Candidate-Sweet Thing (1974)
The Yardbirds – I Wish You Would (1964)