192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 12 feb 22-23 u + dinsdag 16 februari 24-01 u (hh)

Wegens de lockdown even geen handjes in de lucht tijdens de polonaise en daarom krijgt de uitzending een twist: vijf liedjes die betrekking hebben op het Carnaval. Herhaling op dinsdag om 24.00 uur.

  • Kayak – Mammoth (1973)
  • Edwin Starr – Stop her on sight (S.O.S.) (1966)
  • The Band – Life is a carnival (1971)
  • Cilla Black – It’s for you (1964)
  • James Taylor – Love has brought me around (1971)
  • Crystal Chandelier – Suicidal flowers (1969)
  • The Mardi Gras – Girl, I’ve got news for you (1970)
  • Grand Funk Railroad – Inside looking out (1969)
  • Earl King – Street parade (1970)
  • Judy Mayhan – Rockin’ the cradle (1962)
  • Boco – Running the Mardi Gras (1972)
  • The Storybook People – Do you believe (1967)
  • Jethro Tull – Songs from the wood (1977)
  • Anne Murray – Snowbird (1969)
  • Katastroof – Zuipe (1978)

The Band – Life Is A Carnival

Ik wist dat ik direct het plaatje moest kopen toen ik het hoorde. Man, wat een geluid. Het lied is een funky groove met dixieland horns, keyboards en gitaarwerk. Op naar de platenboer een paar straten verder. Het lied was net in de Top 40 (met stip) op de 26ste plaats binnengekomen. Overigens zouden ze de week daarop dezelfde plek bekleden en daarmee was het avontuur uit, maar dit terzijde. Kennelijk vond de distributiemaatschappij dat een leuke omslag een overbodige luxe was, want het was een rood hoesje met de naam van The Band en de titel van het lied: Life Is A Carnival en daaronder (iets kleiner geschreven de flipzijde) The Moon Struck One. Geen fotootje, helemaal nop. Als mijn geheugen me niet in de steek laat moest ik daar ƒ 3,75 voor neertellen. Een aantal jarne later kocht ik de elpee: Cahoots.

De metafoor van carnaval betreft de continue veranderingen en de problemen van de artiest, die het op een afstand aanschouwt. De tekst van het lied is op een muur achter Levon Helm’s graf in Woodstock gegraveerd.

In 1978 kwam The Last Waltz uit met natuurlijk Life Is A Carnival; het einde van The Band en een tijdperk. Een episch album dat feitelijk iedereen in huis moet hebben. Ja…moet hebben; ik ga niet beweren dat dit album het allerbeste in de geschiedenis van de popmuziek is, maar het staat zeker bij de beste 25, ooit! Zo verschrikkelijk goed, zoveel ontzettend veel toonaangevende muzikanten: een monument. Tegelijkertijd met de 3 LP’s kwam de film in de bioscoop en ben ik daarnaar toegegaan. Het is nog steeds de beste registratie van een concert. De film en het album tonen hoe goed The Band was en zoveel meer dan de begeleidingsband van Ronnie Hawkins en Bob Dylan. Zoveel meer dan een ‘rootsrock’ groep.

Natuurlijk waren er problemen in de groep. Het bovenmatige drugs en alcoholgebruik van Manuel, het niet nakomen van onderlinge afspraken en het recalcitrante gedrag van met name Helm betekenden dat Robbie Robertson in grote mate de touwtjes in handen nam. Het werd hem niet in dank afgenomen door de overige bandleden. De onderlinge problemen en het vele toeren betekenden dat hij in 1978 aangaf te willen stoppen met de The Band en groots afscheid wilde in dezelfde concerthal waar het ooit begonnen was. Natuurlijk waren de anderen het er (weer) niet mee eens, zodat Robertson vrijwel alles geregeld heeft in samenwerking met regisseur Martin Scorcese.

Jethro Tull – Songs From The Wood

Eind september 1978 kwam het langverwachte live-album van Jethro Tull uit (Bursting Out). De combinatie van psychedelica, folk en rock was bijna onweerstaanbaar en ik had gehoord dat ze live beter waren dan op de studioplaat. Zanger en fluitist Ian Anderson heeft een apart stemgeluid en had de vreemde neiging zijn ene been als een flamingo op te trekken wanneer hij op zijn fluit blies. Decennia later zag ik de toenmalige zanger en fluitist van de Rob Hoeke Groep dit ook doen.

Ik was een fan van de band sinds 1971. Vreemd genoeg was het de hoes van Aqualung dat mij in eerste instantie naar de elpee lokte. Een tekening van een gebogen man (vermoedelijk zanger en fluitist Ian Anderson) als een spiegelbeeld van Catweazle; voor de jongeren onder ons: een Engelse tv-kinderserie die in 1970 en 1971 in Nederland uitgezonden werd over een 11de eeuws, excentrieke, incapabele, riekende maar aandoenlijke tovenaar die op de vlucht voor de Normandiërs dankzij een mislukte toverspreuk in het Engeland uit de tweede helft van de 20ste eeuw (900 jaar later) terecht komt.

Na Aqualung volgden Thick As A Brick en Living In The Past (beiden eveneens gekocht), maar toen stopte de teller even want de daaropvolgende albums waren gewoon (veel) minder. In 1977 kwam Songs From The Wood; de eerste van een drieluik die een koerswijziging inzette. Een nieuw album met oude magie over de tijd dat de bewoners van het Britse eiland nog in trollen en boomgoden geloofden. Het album is geïnspireerd op dat boek dat Anderson voor Kerst kreeg. Ian Anderson noemt het titelnummer als een van de beste die hij ooit geschreven heeft en ik deel zijn mening. In vijf minuten hoor je alles wat Jethro Tull was en is, want na bijna 55 jaar treden ze nog steeds op.

Voor vragen of opmerkingen over Nuggets staat twitter open: #trickydickradio