192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 12 mrt 22-23 u + dinsdag 16 maart 24-01 u (hh)

De setlist:

  • Albert West & The Shuffles – Sunday (1972)
  • Paper Garden – Gypsy Wine (1969)
  • Gerry Monroe – Sally (1970)
  • Kenny O’Dell – Next Plane To London (1967)
  • The Bells – Stay Awhile (1971)
  • Udo Jürgens – Immer Wieder Geht Die Sonne Auf (1967)
  • Bread – Been Too Long On The Road (1970)
  • Statler Brothers – Flowers On The Wall (1965)
  • Captain Sensible & The Softies – Jet Boy, Jet Girl (1978)
  • The Underground – Beat Party (1969)
  • May Blitz – Smoking The Day Away (1970)
  • Nico – These Days (1967)
  • Sandy Coast – Just Two Little Creatures (1972)
  • Thurston Harris – Little Bitty Pretty One (1957)
  • Fischer Z – Pretty Paracetamol (1979)
  • Kim Weston – Take Me In Your Arms (Rock Me A Little While) (1965)

Bread – Been Too Long On The Road

Mijn aandacht voor deze softrockband kwam pas met de single Baby I’m A-Want you uit 1972 met op flipzijde het stevige Truckin’ van hun Manna-album. Op basis hiervan kocht ik het oudere On The Waters met de Amerikaanse #1 hit Make It With You. Nog steeds is dit een van mijn favoriete softrockalbums uit die periode. Duidelijk was de tweedeling: de door David Gates gecomponeerde liedjes waren (heel) rustig van aard, terwijl James Griffin en Robb Royer voor een wat stevigere aanpak hielden. Over het algemeen hebben de liedjes van Gates de tijdgeest beter doorstaan.

Het absolute hoogtepunt van On The Waters is Been Too Long On The Road. Geschreven door Gates: that song came out of being away from home with the band on tour. The title hit me first, and then as I started writing the thing, it got more and more complex, and it turned out to be this five-minute epic.

Captain Sensible & The Softies – Jet Boy, Jet Girl

Het is een cover van het origineel van Elton Motello, maar de wereld kent het beter in de uitvoering van Plastic Bertrand (Ça Plane Pour Moi). Beiden zijn min of meer tegelijkertijd opgenomen; de Franse tekst werd door Lou Depruijck geschreven, die eerder successen had met Two Man Sound. Hij zong het ook in (evenals de eerste vier elpees), want onze Bertrand kon geen noot zingen.

In 1978 neemt Raymond Burns, de zanger van The Damned, het op als Captain Sensible & The Softies en dit is verreweg de beste uitvoering. In 1980 verlaat hij de band en gaat solo. Wot?

Voor vragen of opmerkingen over Nuggets staat twitter open: #trickydickradio