192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 17 juli 22-23 u

Vanavond 15 liedjes, 4 met een zangeres in de hoofdrol, 3 soulkrakers, 2 verjaardagen en 1 Nederlandse productie.

Op de draaitafel:

  • Lance Fortune – Be Mine (1960)
  • Richard Neal – Take Me To The Water (1971)
  • Eternity’s Children – Rumors (1967)
  • Phoebe Snow – Poetry Man (1974)
  • Arzachel – Clean Innocent Fun (1969)
  • David Cassidy – Could It Be Forever (1971)
  • The Darts – Street Machine (1963)
  • Eric Andersen – Round The Bend (1972)
  • Dave Berry – (Do I Figure) In Your Life (1968)
  • Barbara Keith – All Along The Watchtower (1973)
  • Spencer Davis Group – Somebody Help Me (1966)
  • Joe Wilson – When A Man Cries (1974)
  • Barbara Lynn – You’ll Loose A Good Thing (1962)
  • Stephan Sulke – Lotte (1976)
  • The Great Society – White Rabbit (1968)

Arzachel – Clean Innocent Fun

opgericht als Uriel in 1967 waren ze een psychedelische groep, maar na het vertrek van Steve Hillage hernoemden ze zichzelf Egg en verschoof het genre naar symfonische rock à la Ekseption. Ze kregen een exclusief contract met Decca Records in 1969, maar werden een paar maanden later door een ander label benaderd om een psychedelisch album op te nemen. Uriel kwam weer bij elkaar, maar om juridische problemen te voorkomen werd het album uitgegeven als Arzachel.

Uriel heeft dus nooit onder haar eigen naam een album uitgegeven. Alhoewel, in 2007 werd het album opnieuw uitgegeven als Uriel en elpeetitel Arzachel met bonustracks en veel additionele informatie en foto’s. Egg zou uiteindelijk twee albums maken om in 1972 uit elkaar te vallen. Er waren echter zoveel demo’s overgebleven dat de band in 1974 weer tijdelijk bij elkaar kwam en een derde opnam.

David Cassidy – Could It Be Forever

Megahits gescoord met de Partridge Family. Acht albums werden in een tijdsbestek van vier jaar uitgebracht, maar begin 1973 was de koek op mede doordat Cassidy de eeuwige aandacht van de fans niet langer kon verdragen. Tijdens concerten heerste er massahysterie vergelijkbaar met The Beatles. De druppel was een soloconcert in Londen waar tijdens het optreden meer dan 1.000 mensen door de Eerste Hulp verzorgd moesten worden. Een jong meisje stierf een paar dagen later.

Na dit incident besluit hij te stoppen in een poging een normaal leven te krijgen. Hij brengt na 1974 nog sporadisch singles uit. Zijn allereerste solohit was Cherish dat de hoogste positie weet te bereiken. De opvolger Could It Be Forever deed het aanzienlijk minder, maar in Engeland en Ierland werd het toch een Top 3 hit.