192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 18 dec 22-23 u

Op de draaitafel:

The Beauchemins – My Lovin’ Baby (1966)
Zager & Evans   Listen To The People (1970)
Caroline Crawford – My SmiIe Is Just A Frown (Turned Upside Down) (1964)
Lambert & Nuttycombe – Morning (1970)
The Motions – It’s Alright (1969)
Deke Leonard – Razor Blade And Rattlesnakes (1973)
Liliane Saint Pierre – Si Loin Des Yeux, Si Loin Du Cœur (1969)
Johnny Guitar Watson – I Want To Ta-Ta You Baby (1976)
Leonard Cohen – Sisters Of Mercy (1967)
Supersister – A Girl Named You (1971)
The Spike Drivers – Strange Mysterious Sound (1967)
Shepherd Sisters – Alone (Why Must I Be Alone) (1957)
Muddy Waters – Jealous Hearted Man (1977)
Pink Floyd – Candy And A Currant Bun (1967)
Jimmy McCracklin – I Finally Got You (1972)
The Piltdown Men – Goodnight Mrs. Flintstone (1961)

Supersister – A Girl Named You

Enige gelijkenis met Frank Zappa en Soft Machine dringt zich automatisch op. Behalve dat het album – To The Highest Bidder – heerlijk experimenteel is, was het tevens de definitieve doorbraak voor deze Haagse band. What else, zeg ik als Hagenees. Als jonge band moest Supersister vaak ‘s nachts opnemen aangezien de studio’s overdag doorgaans gekaapt werden door bekendere, hitgevoeligere artiesten.

De single van het album was A Girl Named You, dat in een ingekorte versie (3:15) slechts de tipparade wist te bereiken. Pas na het beluisteren van de albumversie begrijp je hoe goed Supersister eigenlijk was. Nederland had al kennis genomen van de band, die ooit als Sweet Okay Supersister in 1970 begon, met het album Present From Nancy, de hit She Was Naked en een optreden op Pinkpop én het Nederlandse Woodstock-festival in Kralingen. Ook in het buitenland waren ze zeer gecharmeerd van Supersister, want BBC-DJ John Peel bracht het album in Engeland op zijn eigen label uit. Muziek met een lange levensduur, dat nog steeds intrigeert. De band Camel heeft ooit eens het nummer Supertwister opgenomen als eerbetoon en hebben Robert Jan Stips vroeger eens gevraagd met hen te komen spelen. Is er nooit van gekomen.

Johnny ‘Guitar’ Watson – I Want To Ta-Ta You

in mijn jeugd liep ik minimaal drie keer per week de lokale platenzaak binnen. Gewoon voor de babbel met de verkoper en te controleren of er nog iets leuks uitgekomen was. Advies was welkom en dus kreeg ik ineens een platenhoes in mijn handen geduwd. Twee liggende dames voor een vent op een bankje met een grote witte poedel. Ain’t That A Bitch: een woordspelletje. Om een lang verhaal kort te maken; een uurtje later lag de plaat thuis op de draaitafel. Een heerlijke combinatie van funk, soul en blues door Johnny Guitar Watson.

Een jaar later stond ik vooraan om A Real Mother For Ya aan te schaffen. Een meesterlijk album en wederom een geintje, want mother was slechts de helft van het woord. Daarna ben ik afgehaakt, want Giant was te disco en What The Hell Is This kon letterlijk worden opgevat. Aardig, maar niet geweldig alhoewel de afsluiter Strung Out een geweldige slow-soulblues is. Circa tien jaar geleden heb ik de CD met twee bonustracks toch maar voor een prikkie aangeschaft, en juist die twee nummers zijn weer geweldig. En weer met een woordspelletje: The Funk If I Know.

Voor vragen of opmerkingen over Nuggets staat twitter open: #trickydickradio