192 Radio player
192 Radio player

Nuggets: zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 24 april 22-23 u

Terry Callier – Ordinary Joe

Callier is een onderschatte soul en jazzmuzikant. Hij is in Chicago geboren en was jeugdvrienden met Jerry Butler en Curtis Mayfield. Toen hij 17 jaar was werd hij gevraagd op toernee te gaan met Muddy Waters en Etta James, maar zijn moeder stak daar een stokje voor. Na zijn opleiding ging Callier weer verder met hetgeen wat zijn hart ingaf; muziek maken.

In 1965 kwam het debuut(folk)album uit. Pas zeven jaar later volgde Occasional Rain met Ordinary Joe wat meer tegen de soulkant aanleunt. Tot 1983 zou hij nog vier albums uitbrengen en was hij bijna altijd onderweg. In dat jaar kwam zijn 12-jarige dochter bij hem wonen, hing hij zijn gitaar aan de wilgen en ging overdag op de University of Chicago werken en ’s avonds studeerde hij sociologie. Uiteindelijk werd hij daar computerprogrammeur.

In 1988 kreeg hij het verzoek uit Londen om een aantal van zijn oude nummers van de zes elpees uit de jaren zeventig opnieuw op te nemen. Hij greep deze kans met beide handen aan en ging weer (part-time) optreden. In 1998 won zijn album Timepeace een United Nations Award en kwam zijn werkgever achter zijn dubbelleven. Bij terugkeer kreeg hij te horen dat binnen vier uur zijn bureau leeg moest zijn en besloot hij full-time te musiceren en op te treden. Er zouden nog vier meer dan uitstekende studioalbums en twee livealbums volgen. Terry Callier overleed in 2012 op 67-jarige leeftijd.

Patricia Paay – Fisherman King

Elke medaille heeft twee zijden. Daarom word ik een beetje moe van mensen, die in hun narcistische drang naar gratis publiciteit alles naar buiten brengen. En dan gebeurt er iets waarvan zij menen dat in de familiaire kring dient te blijven en staan dan op hoge poten te schreeuwen dat het een inbreuk op hun privacy is. Wie de billen brandt….

Neem La Paay. Ze houdt kennelijk van vieze spelletjes. Elkaar afzeiken in de slaapkamer. Prima, lekker doen. Ieder zijn meug. Het is alleen wel dom en naïef om de gordijnen niet goed dicht te doen en alle aanwezige GSM’s niet uit te zetten, want in deze tijden wordt veel gehackt en staat alles in een poep en een zucht op het internet. Niet leuk, maar enige zelfreflectie is op de plaats. Natuurlijk is het absoluut een inbreuk op de privacy, maar ga het dan niet uitleggen in een praatprogramma. Iets te mediageil. Hetzelfde gold toen Jensen op televisie haar borsten in zijn handen nam; de meeste vrouwen hadden uitgehaald. Of na haar tweede Playboy-sessie. Mooie foto’s en natuurlijk heeft ze nog een geweldig figuur, maar ga dan niet vlak daarna gekleed in een reetveter je kont op een podium en plein publique heen en weer schudden. Een bil te ver. Op dat moment bleek dat ze wederom geen weerstand kon bieden aan de media-aandacht.

Als zangeres heeft ze het goed gedaan, met hits als Je Bent Niet Hip, Who’s That Lady With My Man, Livin’ With You, Tomorrow en de Star Sisters. Geen uitzonderlijke stem, maar wel een veelgevraagde achtergrondzangeres en voor diverse reclames en jingles. Come On And Sail Away…. Maar laten we eerlijk zijn….. geen van de liedjes zijn tijdloze klassiekers. Eén lied had dat eigenlijk wel moeten worden, maar kwam in 1967 niet eens in de tipparade. En dat is zonde, want Fisherman King is een steengoed rocknummer. Het is in Londen opgenomen met de muzikale ondersteuning van Brainbox. Een betere herinnering aan Patricia is nauwelijks denkbaar.

 

Weer een ‘gewone’ uitzending met heel veel variatie:

Darrell Banks – Open The Door To Your Heart (1966)
James Gang – Funk #49 (1970)
Morning Sun – Let’s Take A Walk In The Woods (1968)
Flavium – Nightlife (1979)
Poppy Family – Which Way You Goin’, Billy (1969)
City Boy – The Hap-Ki-Do-Kid (1975)
Jesse Harper
– Jug A Jug Song (1969)
Terry Callier – Ordinary Joe (1972)
Frida Boccara – Cent Mille Chansons (1968)
Lotus – Epoch (1971)
Tony Clarke – Landslide (1965)
Toe Fat – Bad Side Of The Moon (1970)
Gene McDaniels – Chip Chip (1962)
Steve Hackett – Narnia (1978)
David Ackles
– Down River (1968)
Patricia Paay – Fisherman King (1969)