192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 3 juli 22-23 u

Vandaag vieren we geen verjaardag, maar herdenken we de sterfdag van zowel Jim Morrison als Brian Jones. Beiden zijn helaas lid van de beruchte Club van 27. Maar er zijn helaas meer leden en dus in Nuggets uitsluitend liedjes van hen die op 27-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige verwisselden.

Janis Joplin – Get It While You Can (1971)
The Rolling Stones – Child Of The Moon (1968)
Jim Morrison & The Doors – Stoned Immaculate (1978)
Jimi Hendrix Experience – Red House (1966)
Spanky And Our Gang – Summer Will Never Be The Same (1967)
Stone The Crows – Raining In Your Heart (1970)
Dickie Pride – Frantic (1959)
Grateful Dead – Friend Of The Devil (1970)
Dyke & The Blazers – Let A Woman Be A Woman (1969)
Triumvirat – The Sweetest Sound Of Liberty (1975)
The Iveys – Maybe Tomorrow (1968)
Chris Bell – I Am The Cosmos (1978)
Chase – So Many People (1972)
The Stooges – I Wanna Be Your Dog (1969)
Bloodstone – Sadie Mae (1972)
Linda Jones – Hypnotized (1967)
Uriah Heep – The Wizard (1972)
Canned Heat – Big Fat (1969)

The Rolling Stones – Child Of The Moon

het is de flipzijde van de single Jumping Jack Flash en nooit op een album verschenen. Het is hun laatste psychedelisch track waarna ze teruggingen naar hun roots. De hoes van de single liet de vijf Stones in vreemde poses zien; op de achterkant van de hoes stonden ze met de rug op de foto. Het lied lijkt een soort liefdesbrief van Mick Jagger aan Marianne Faithfull, vermengd met raadsels in een droom die in een nachtmerrie veranderd. De zoveelste parel van de Stones die eigenlijk in de vergetelheid blijven, zoals
Sad Day (1965) van het nooit uitgebrachte album Can You Walk On Water? Mede doordat de platenmaatschappij bang was voor dreigementen vanwege de titel door bijvoorbeeld de Klu Klux Klan. John Lennon was het levende voorbeeld van alle consternatie vanwege zijn beruchte Jezus-uitspraak.
Schoolboy Blues (1970), beter bekend als Cocksucker Blues. Het laatste lied dat de Stones opnamen voor Decca Records. Ze moesten contractueel nog één lied maken voordat ze mochten vertrekken en de Stones wisten een heel nieuw niveau met deze contractuele verplichting te bereiken. Het gaat over een jonge mannelijke hoer en het kon de goedkeuring van Decca niet wegdragen en werd dus niet uitgebracht. Flauw. In your face, platenmaatschappij.
Let It Rock (1971, live). Persoonlijk vind ik Brown Sugar (1971) steengoed, maar weinigen weten dat het al in 1969 was opgenomen onder de titel Black Pussy (en de reden voor hun tonglogo). In 1970 werd er een nieuwe versie van Brown Sugar met Eric Clapton op de gitaar gemaakt. Niet verkeerd, maar het mist het dreigende en pompende geweld van de singlehit een jaar later. Desalniettemin vind ik de flipzijde met een live uitvoering van Chuck Berry’s Let It Rock nog beter (Engelse persing).
Through The Lonely Nights (1972) werd tijdens de Goat Head’s Soup-sessie opgenomen, maar haalde jammerlijk het album niet. Uiteindelijk werd het de achterkant van de single It’s Only Rock ‘n‘ Roll.

Chase – So Many People

Hun debuutsingle Get It On is in mijn herinnering geen grote hit; ergens tussen de 20ste en 25ste plek in de Veronica Top 40. Voor de zekerheid toch maar even de feiten gecheckt en ik bleek er helemaal naast te zitten. Twee weekjes in de lijst: nieuw op 40 en een week later ‘gestegen’ naar de 39ste plaats. Vreemd ook, want Chase’s geluid had sterke overeenkomsten met Blood, Sweat & Tears. De enige verklaring die ik kan bedenken is dat het koperwerk wellicht te nadrukkelijk op de voorgrond trad? In hun moederland stond Get It On dertien weken in de charts; het album stond er zelfs twee keer zo lang in en verkocht meer dan 400.000 exemplaren. Waanzinnig veel voor een (voornamelijk) jazzalbum.

Het negenkoppige jazzrock-ensemble (met vier trompettisten) bestond tevens uit zanger Terry Richards. Het succes van het album én de single leverde diverse televisieoptredens op en ze stonden op het prestigieuze Newport Jazz festival. In 1972 kwam hun tweede album uit met halverwege de opnames een andere zanger. De single So Many People werd nog wel door de ‘oude’ zanger (Richards) ingezongen, maar was al een stuk rustiger dan Get It On. Het kreeg nog wel airplay, maar zou geen potten breken.

Medio 1974 was Bill Chase druk bezig met de opnames voor een vierde album, maar op 9 augustus – op weg naar een optreden – stortte het gehuurde vliegtuigje neer. Niemand overleefde de crash.