192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 31 juli 22-23 u

In Nuggets vieren we onder andere de verjaardag van Kent LaVoie en Hugh McDowell en een bonte verzameling van genres komen (zoals gewoonlijk) aan bod in de voortdurende ontdekkingsreis naar de pareltjes uit de pophistorie.

Op de draaitafel:

Jimmy Pritchett – That’s the Way I Feel (1958)
The Lazy Bones – I’m Driftin’ (1967)
Pat Travers – Dedication (1977)
Sam Cooke – Somebody Have Mercy (1962)
Mary McCaslin – Way Out West (1973)
Trace – Gaillarde (1974)
Killing Floor – People Change Your Mind (1969)
Andy Williams – One Day Of Your Life (1970)
The Tomangoes – I Really Love You (1968)
Electric Light Orchestra – Fire On High (1975)
Lobo – Don’t Expect Me To Be Your Friend (1972)
Gladys Knight & The Pips – Neither One Of Us (1973)
The Gentrys – Keep On Dancing (1965)
Jacques Dutronc – Le Responsable (1969)

Sam Cooke – Somebody Have Mercy

Het is de achterkant van de single A Change Is Gonna Come; een zeldzaam mooie soulklassieker (een tikje dreigend), maar bovendien een mijlpaal in de Afrikaans-Amerikaanse cultuur. Cooke schreef het nummer nadat hij en zijn band – ondanks reserveringen – geweigerd werden in een motel ‘voor blanken’ in Shreveport, Louisiana. Het hele gezelschap protesteerde, maar Sam was woedend en eiste de manager te spreken. Uiteindelijk moesten ze proberen in een ander motel overnachtingen te regelen en bij aankomst werden ze gearresteerd wegens ordeverstoring. Hij heeft het slechts één keer ‘live’ gezongen; in Johnny Carson’s ‘Tonight Show’ op 07 februari 1964. Hij was overigens ook bang dat zijn – voornamelijk blanke – fans het lied niet zouden accepteren. De klassieker is 11 dagen na de dood van Cooke in 1964 uitgebracht, maar toch is de ondergesneeuwde flipzijde van de single niet veel minder.

 Trace – Gaillarde

Rick van der Linden was een geschoold musicus en werd in 1969 gevraagd om toe te treden bij Ekseption. Door zijn inbreng en als meest belangrijke componist wist Ekseption een stevige internationale status op te bouwen. Gebaseerd op klassieke muziek (met name Bach) ontstond een cross-over tussen klassieke- en popmuziek. Nadat de leden van Ekseption van der Linden gevraagd hadden de groep te verlaten richtte hij in 1974 een soort supergroep op die verder ging waar Ekseption gestopt was. Samen met drummer Pierre van der Linden (toen behorend tot de absolute drumtop en achterneef van Rick) en gitarist Jaap van Eijk werd de cross-over tussen klassiek en popmuziek voortgezet. Soms leek het allemaal wel improvisatie, maar het was tot in de puntjes uitgewerkt.