192 Radio player
192 Radio player

NUGGETS – zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 4 sept 22-23 u

Even wat anders dan de uitgekauwde hits.

Op de draaitafel:

Nazz – Open My Eyes (1968)

Lindisfarne – Meet Me On The Corner (1971)

Howlin’ Wolf – Smokestack Lightnin’ (1956)

Gene Parsons – Willin’ (1973)

The Deviants – I`m Coming Home (1967)

Andy Pratt – Avenging Annie (1973)

Rene & His Aligators – Guitar Boogie (1962)

Quicksilver Messenger Service – Fresh Air (1970)

Leonda – Mist In The Sky (1968)

The Manhattan Transfer – Gloria (1975)

Garnet Mimms & The Enchanters – Cry Baby (1963)

Wolfgang Ambros – Es Lebe Der Zentralfriedhof (1975)

Poet & The One Man Band – Please Me, She’s Me (1969)

Roxy Music – Editions of You (1973)

The Deviants – I’m Coming Home

in 1967, tijdens The Summer Of Love, en uitsluitend dankzij een genereuze gift van een jonge miljonair die circa twee duizend Engelse Ponden neertelde, konden The Deviants uit Londen hun debuutalbum opnemen: Ptooff! Zeven underground tracks vol van garagerock met smerige riffs, een figuurlijk opgestoken middelvinger en een vette knipoog naar The Mothers Of Invention en The Fugs. De hoes van de elpee kon worden uitgevouwen als een poster. Het album (8.000 exemplaren) werd volledig in eigen beheer opgenomen en uitsluitend via directe verkoop, totdat Decca Records het enkele jaren later oppikte. BBC’s John Peel schreef dat There is little that is not good, much that is excellent and the occasional flash of brilliance.

Ik leerde het tegendraadse album pas decennia later kennen, maar was verkocht. Tegelijkertijd vraag ik mij af wat ik ervan gevonden had indien ik het begin jaren zeventig als jonge puber ontdekt had? En wat mijn ouders van deze keuze gevonden hadden, want die trokken hun wenkbrauwen al op bij David Bowie. En toen ik sterker spul ging draaien vroegen ze mij dringend een koptelefoon op te zetten.

The Deviants zouden meerdere keren in het voorprogramma van Led Zeppelin staan, maar ook die moesten hun koers nog bepalen. Optredens in kleine halletjes in the middle of nowhere, waar de boerenjongens iedereen die lang haar had als een homo betitelden en met ze op de vuist gingen. En Page en Plant achter de coulissen maar lachen en schreeuwen dat ze een ongelofelijk slechte band waren om even later dezelfde behandeling te krijgen. Of optredens die door de politie (al dan niet met traangas) afgebroken werden vanwege de herrie en de aanstoot van de publieke moraal. Anno 1968 waren de mensen snel op hun teentjes getrapt.

Er zouden nog twee studioalbums volgen, en alhoewel deze muzikaal beter waren missen ze de agressiviteit van het debuut. De reden hiervoor is dat ze door het gebrek aan ervaring gewoon hun ding deden en later wilden ze muziek maken. Pas tien jaar later zou Sex Pistols dit evenaren door de bemoeienissen van Malcom McLaren die vooral goed om zich heen gekeken had en niet vies was van pikwerk van onder andere The Deviants, The Stooges en MC5. Never mind….

Roxy Music – Editions Of You

ik vond Roxy Music in mijn jeugd aardig. Een paar goede singles, zoals Virginia Plain, Do The Strand en Both Ends Burning (en nee, Love Is The Drug hoort daar echt niet bij). Maar ik had om de een of andere reden moeite met sommige albums. Dat veranderde toen ik in 2003 Live kocht. Nu ben ik in de regel geen voorstander van hetzelfde kunstje 30 jaar later, want meestal is de stem van de zanger er niet beter op geworden. Live van Roxy Music is de uitzondering op de regel, want Bryan Ferry is in topvorm en zijn oude kompanen spelen de pannen van het dak. Twee ceedee’s met eigenlijk alle bekende composities en (gelukkig) zonder ook maar één solo-hit van Ferry. Niet dat die zo vreselijk slecht zijn, maar wel van een ander kaliber en een andere muziekstijl.

Virginia Plain was de allereerste single van de band en stond niet op hun debuutalbum, evenals hun tweede single Pyjamarama. Hun tweede album For Your Pleasure (1973) herbergde de klassieker In Every Dream Home A  Heartache  en de single Do The Strand dat uitsluitend in Duitsland en Nederland de hitlijsten bereikte. De flipzijde is het opzwepende Editions Of You: keiharde rock & roll met stevig saxofoonwerk van Andy Mackay, superscherp synthesizerwerk van Brian Eno en de buigzame stem van Ferry.