192 Radio player
192 Radio player

Nuggets: zoektocht naar onbekende goudklompjes uit de pophistorie – vrijdag 7 februari 22-23 u

Vince Taylor –  I Like Love

In 1977 had Golden Earring een minihitje met de live-uitvoering van Just Like Vince Taylor. Het lied was geen ‘tribute’ – alhoewel de titel dit doet vermoeden – maar een uitdrukking naar aanleiding van een avondje uit met een meisje en over wat er (niet?) gebeurde en het gevoel dat de verteller er aan over hield. In alle eerlijkheid kan ik de gedachtekronkel van Barry Hay niet volgen, want wat maakt het dat iemand zich als Vince Taylor voelt? De manier van kleden? Of is het referentiekader een vetkuif?

Maar wie was Vince Taylor eigenlijk? In ieder geval een zwager van Joseph ‘Flinstone’ Barbera, geestelijk vader en tekenaar van talloze animatiefiguren. Zijn eerste plaat was I Like Love (1958), gevolg door een cover van Johnny Ace, Pledging My Love. Beiden waren geen succes, maar de B-kant van de laatste werd uiteindelijk zijn bekendste plaat: Brand New Cadillac met een riff van Tony Sheridan.

In 1960 waren Taylor en kornuiten dermate goed bij de soundcheck, dat de organisator hen als hoofdact plaatste. Na twee fantastische concerten in Parijs werden hij en zijn band, The Playboys, voor zes jaar door Barclays Records gecontracteerd. Inmiddels trad hij op in een zwart leren pak en was ongeremd wild en suggestief op het podium. Dit alles maakte hem tot een grote speler in de Franse rock & roll-wereld. Rond ’64 ging het mis met hem, en niet in de laatste plaats doordat hij zo stijf stond van de acid, speed en alcohol, dat hij zichzelf op het podium uitriep als de reïncarnatie van de profeet Matteüs. Daarna is hij snel in de vergetelheid geraakt.

Dick Dale & The Dell-Tones – Misirlou

Een veel gebruikte tune in films en wellicht het bekendste lied qua surfsound. In de hoogtijdagen van Phil Spector’s Wall of Sound en de (muzikale) experimenten van The Beatles en The Stones besloot Dick Dale terug te keren naar de basis van de rock & roll, maar wel met aanpassingen: staccato en glam. Bovendien speelde hij zijn (rechtshandige) gitaar linkshandig, maar veranderde in tegenstelling tot Jimi Hendrix niets aan de volgorde van de snaren. Hij kan gezien worden als de oervader van de surfsound. Dale heeft nooit hits gehad; ook niet met zijn ‘signature-song’ Misirlou. Hij bleef tot het einde van zijn leven toeren met zijn band en stierf op 19 maart 2019 aan een hartstilstand.

Uit de kelder opgevist:

The Cousins – Kili Watch (1961)
Soundation – Tricky Dicky (1971)
Cuby + Blizzards – Don’t Know Which Way To Go (1967)
Florence Henderson – Conversations (1970)
The Guess Who – No Time (1969)
David Ruffin – I’ve Got A Need For You (1971)
Vince Taylor – I Like Love (1958)
Merry Clayton – Gimme Shelter (1970)
Ramses Shaffy – ‘t Is Stil In Amsterdam (1966)
The Carpenters – Let Me Be The One (1971)
The West Coast Pop Art Experimental Band – Shifting Sands (1967)
Bryan Ferry – This Is Tomorrow (1977)
Dick Dale & The Dell-Tones – Misirlou (1962)
Dizzy Man’s Band – A Matter Of Facts (1972)
Tangerine Dream – Grind (1977)
Leroy Harris – I’m Gonna Get You (1966)
Crowbar – Oh What A Feeling (1971)