192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

PLAYBACK 12 sept 1963 – zo 12 september 20-22 u + vrij 17 sept 23-01 u

Playback speellijst voor 12 september 1963 

Uitzending op de stream van 192 Radio, zondag 5 september 2021 20.00 – 22.00 uur + vrijdag 10 september 2021, 23.00 – 01.00
Presentatie: Dirk van Dijk en Koen Edeling

1e uur

In 1963 werden twee artiesten geinspireerd door gele rozen. Bobby Darin kreeg ze aan de deur, afgeleverd door de jongen die van zijn dochter hield maar besefte dat ze van iemand anders was… En Jackie DeShannon maakte er een indringend anti-oorlogsliedje van. Nou ja, dat deed ze niet zelf, daar had ze een componist voor…

Het mag overigens wel gezegd worden dat die Bobby Darin één van de beste zangers van zijn periode was. En een begenadigd songschrijver, ook al nam hij vaak nummer van anderen op. Bovendien beheerste hij zowat alle muziekinstrumenten, tot de xylofoon aan toe.

  • 01 Donna the prima donna – Dion  (75)
  • 02 Silly boy – Lettermen
  • 03 Down the aisle – Patti Labelle and the Blue belles (95)
  • 04 Fools rush in – Rick Nelson (87)
  • 05 He’s mine – Alice Wonderland (80)
  • 06 Lonely drifter – O’Jays  (96)
  • 07 Blue bayou – Roy Orbison
  • 08 Let’s fall in love – Linda Scott (108)
  • 09 Deep Purple – Nino Tempo and April Stevens (94)
  • 10 Don’t think twice – Peter Paul and Mary (67)
  • 11 Monkey Time – Major Lance
  • 12 Surfer girl – Beach Boys
  • 13 Hey girl – Freddie Scott (10)
  • 14 Sally go `round the roses – Jaynets
  • 15 Then he kissed me – Crystals ->  Amerikaanse top 10
  • 16 Mr. Wishing Well – Nat King Cole (99)
  • 17 Little Yellow Roses – Jackie de Shannon  (117)
  • 18 Don’t let it happen to us – Shirelles (128)
  • 19 Walk the road – New Christy Minstrels

2e uur

Ongelooflijk, zo productief als The Beatles waren in hun topjaren. Niet alleen voor hun eigen LPs schreven ze (bijna) alles, ook anderen werden ruim bedeeld, of anders gezegd, ook anderen probeerden te profiteren van de commercialiteit van hun songs. U snapt vast wel naar aanleiding van welk nummer ik dit noem.
Over profiteren gesproken, ook Coral, de platenmaatschappij van Buddy Holly, deed daar flink aan mee, na diens dood in 1959. Elk jaar werden er wel singles uitgebracht, in Engeland nog veel meer dan in zijn vaderland. Kassa!

Frans de Graaff

  • 01 I’ll get you – Beatles
  • 02 Afscheid – Rob de Nijs
  • 03 Vom Stadtpark die Laternen – Gitte und Rex
  • 04 Hello Jim – Paul Anka (28)
  • 05 Ik wil een cowboy als man – Ria Valk ->         NL top 10
  • 06 My friend Bobby – Pamela Blue
  • 07 Let’s make a habit of this – Johnny Lion and the Jumping Jewels
  • 08 Perfidia – Cliff Richard
  • 09 Hello little girl – Fourmost  (50)
  • 10 Hello Muddah Hello fadduh – Allan Sherman (49)
  • 11 It’s love that really counts – Merseybeats (44)
  • 12 Wishing – Buddy Holly 
  • 13 Do you love me – Brian Poole and the Tremeloes (33)->   Engelse top 10
  • 14 Let me tell you – Petula Clark
  • 15 Forever – Mojos
  • 16 Love hurts – Everly Brothers
  • 17 Drive in show – Eddie Cochran
  • 18 Let’s slop – Tony Sheridan

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Terugluisteren 5 september 1963, 1e uur:

Het is nu moeilijk je voor te stellen hoe populair Roy Orbison was in 1963, met name in Engeland. Ondanks, of dankzij, zijn zwarte outfit en donkere zonnebril. Die laatste was een ongelukje, overigens: hij had zijn gewone bril in het vliegtuig laten liggen, en koos toen voor z’n zonnebril, waar hij zich zeer happy bij voelde, wat al genoeg zegt over zijn persoon. Hoe dan ook, toen hij met The Beatles door Engeland toerde in april trad hij als eerste op, en moest na zijn optreden maar liefst veertien keer terugkomen, omdat het publiek niet genoeg van hem kon krijgen. Intussen stonden The Beatles in de coulissen te wachten tot ze eindelijk op mochten….

Terugluisteren 5 september 1963, 2e uur:

Het was wel een slim idee van Ricardo Anthony Btesh om zich de artiestennaam Richard Anthony aan te meten, daar kun je alle kanten mee op. Hij was gespecialiseerd in Franstalige versies van Amerikaanse en Engelse hits (Donne-moi ma chance is van Bacharach en David) maar omdat hij een tijdlang in Brighton woonde kon hij ook goed overweg met de engelse taal, zo goed, dat hij in de Abbey Road studios mocht opnemen en in ‘63 en ‘64 een paar engelstalige hitjes had.
Wie het nummer Silhouettes kent, van o.a. Herman’s Hermits, zal het verhaal van Del Shannon herkennen, ook hij had zo’n nare ervaring. Of het net zo goed afloopt als in die oudere versie?