192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

PLAYBACK 15 aug 1963 – zo 15 augustus 20-22 u + vrij 20 aug 23-01 u

Uitzending op de stream van 192 Radio, zondag 15 augustus 2021 20.00 – 22.00 uur + vrijdag 20 augustus 2021, 23.00 – 01.00
Presentatie: Dirk van Dijk en Koen Edeling

1e uur

Ik heb u al vaker lastig gevallen met opmerkingen over de opkomst van de groepen in de loop van dit jaar, 1963. En zie: dit keer lijkt de doorbraak definitief. Althans in Amerika, want in het 1e, Amerikaanse, uur tel ik maar liefst 14 groepen, waarbij ik Kai Winding niet eens als groep meereken… Er is natuurlijk wel íets op deze telling aan te merken; zo zitten er minstens twee trio’s tussen de groepen, en van de Rip Chords blijft het voor altijd onduidelijk voor hoeveel mensen ze geteld moeten worden, ze begonnen met twee, maar in de studio waren het er meer, en de optredende groep was weer een heel ander verhaal.

  • 01 Little Deuce Coupe – Beach Boys  (80)
  • 02 Only in America – Jay and the Americans (87)
  • 03 I cried at Laura’s wedding – Barbara Lynn (83)
  • 04 Stackolee – Journeymen
  • 05 A little like lovin’- Cascades
  • 06 Then he kissed me – Crystals (71)
  • 07 Wonderful wonderful – Tymes (89)
  • 08 Summertime – Four Freshmen
  • 09 Mickey’s monkey – Miracles (88)
  • 10 More – Kai Winding (9)
  • 11 Birthday party – Pixies Three (95)
  • 12 Candy girl – Four Seasons (3)
  • 13 Straighten up your heart – Barbara Lewis (90)->   Amerikaanse top 10
  • 14 Blowing in the wind – Peter Paul and Mary (2)
  • 15 You’ll never walk alone – Lettermen
  • 16 She thinks I still care – Rip Chords
  • 17 Cry Baby – Garnet Mimms (100)
  • 18 Fingertips – Stevie Wonder (1)

2e uur

Voor Europa en de rest van de wereld komen we nog niet zover wat groepen betreft. Er springt wel één groep uit waar je niet zo vaak over hoort, The Dennisons. Een typisch Merseybeat-groepje, jaja, uit Liverpool nog wel, dat zowaar een eigen nummer mocht uitbrengen als de A-kant van hun eerste single. Kwam tot # 48 in de hitparade. Daarna moesten ze van DECCA covers opnemen, waarvan er eentje het inderdaad iets beter deed dan hun eersteling. De B-kant daarvan schijnt trouwens speciaal door Ben E. King voor hen geschreven te zijn..
Triest feitje tot slot: van de oorspronkelijke bezetting van 5 leden is er niet één meer in leven, de laatste stierf in 2009.

  • 01 Sweets for my sweet – Searchers  (1 Eng)
  • 02 Mama ‘k wil een man hè – Ilonka Biluska
  • 03 Move baby move – Johnny O’Keefe  (1 Australië)
  • 04 Ich kauf mir lieber ein Tiroler Hut – Billy Mo (21)
  • 05 How do you do it – Rob de Nijs (29)
  • 06 Je bent nog niet gelukkig met een mooie vrouw – Max Woiski –>         NL top 10
  • 07 Don’t ever let me down – Julie Grant
  • 08 You can’t love them all – Mel Tormé
  • 09 Be my girl – Dennisons   (47)
  • 10 In summer – Billy Fury (7)
  • 11 After you’ve gone – Alice Babs (43)
  • 12 Surf City – Jan and Dean (41)
  • 13 Legion’s last patrol – Ken Thorne (8)
  • 14 Dance on – Kathy Kirby (42) ->    Top 10 Engeland
  • 15 Mein Schimmel wartet im Himmel – Gus Backus
  • 16 Don’t do that – Shane Fenton
  • 17 Something else – Eddie Cochran

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Terugluisteren 8 augustus, 1e uur:

The Rip Chords. Sympathiek groepje opgericht door twee vrienden, Ernie Bringas en Phil Stewart. Op hun eerste single, Here I Stand, deed Ernie vrijwel alle vocale partijen, maar hun recording manager, Terry Melcher, vond dat toch maar en moeizame zaak. Hij had een vriend, ene Bruce Johnston, die ook goed kon zingen, dus die deed mee bij de opname van hun tweede, Gone. Met name de falset-partijen kwamen op naam van Johnston. Vanaf de derde single, Hey Little Cobra, deed ook Terry zelf mee, hij had zelfs de lead zang. Overigens waren de Rip Chords die optraden op één na andere mensen dan de platenmakende Rip Chords, om praktische redenen.

Valt het u ook op dat Etta James de naam van dit programma verkeerd verstaan heeft?

Terugluisteren 8 augustus, 2e uur:

In Nederland komen de (Engelse) groepen nog niet zo erg van de grond, de solo-artiesten blijven nog even dominant; in Engeland zelf ligt dat anders, ook al blijft iemand als Cliff zeer populair.
The Caravelles (genoemd naar een vliegtuig!) bewogen zich daartussenin, het waren twee meisjes uit Lincolnshire, die even veel succes hadden met dit nummer. Toen verder succes uitbleef ging één van de twee verder als Lois Lane.