192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

Playback – zo 12 apr 20-22 u + vrij 17 apr 23-01 u

Playback 12 april 1970

Presentatie: Dirk van Dijk & Frans de Graaff

1e uur

Een flinke dosis hoogstaande muziek vandaag, te beginnen met de vertrouwde klanken can CCR, meteen gevolgd door het al even vertrouwde stemgeluid van Roy Orbison, inclusief z’n handelsmerk: de forse uithaal naar boven. Je zou zeggen: kassa!, maar dit nummer deed helemaal niks in Amerika. Nou ja, ‘bubbling under’, maar wat koop je daarvoor? Dan worden we ingehaald door de tijd met een track van Bill Withers, die net overleden is. Eén van de grootste hits van The Moody Blues, een Leonard Cohen compositie in handen van The Vogues en een presentator-favoriet van Neil Diamond, en dan óók nog Patch of Blue! The Four Seasons zijn helemaal uit, maar mijns inziens maken ze juist nu uitstekende muziek, zoals dit en het prachtige Lay Me Down.

Playlist 1e uur:

  1. Up around the bend – Creedence Clearwater Revival (49)
  2. So Young – Roy Orbison (140)
  3. Let me go to him – Dionne Warwick (58)
  4. Roadhouse blues – The Doors (91)
  5. Harlem – Bill Withers
  6. It’s all in the game – The Four Tops (72)
  7. I saw Elvis Presley last night – Gary Lewis and the Playboys
  8. Timothy – The Buoys  (128)
  9. Question – The Moody Blues (108)
  10. Hey that’s no way to say goodbye – The Vogues
  11. Soolaimon – Neil Diamond (68) -> Amerikaanse top 10
  12. Up the ladder to the roof – The Supremes (10)
  13. Patch of blue – The Four Seasons (81)
  14. Make me smile – Chicago (31)

2e uur

Ook nu weer allerlei lekkers. Russ Ballard, door Rod Argent binnengehaald als een soort opvolger van Colin Blunstone, schreef en zong dit Schoolgirl. Op de tekst moet je maar niet letten, die zou nou niet meer kunnen, maar de compositie is uitstekend. Mijn stiekeme favoriet van Elton John, het overbekende stemgeluid van Tony Burrows, deze keer zowaar onder zijn eigen naam, en dan dat totaal obscure nummer van de totaal obscure groep Forsyte. Was natuurlijk helemaal geen groep, maar…. Wacht, luister zelf, het wordt allemaal uit de doeken gedaan.

Playlist 2e uur:

  1. All kinds of everything – Dana
  2. Schoolgirl – Argent
  3. I need you to turn to – Elton John (LP Elton John)
  4. Simple song of freedom – Tim Hardin (35)
  5. Sofia Loren – Jack de Nijs (30)
  6. Osaka – The Shoes (26) -> NL top 10
  7. Sweet London lady – Lou Christie
  8. Viens l ‘ oublier – Jean Vallee
  9. Melanie makes me smile – Tony Burrows
  10. I can ’t tell the bottom from the top – The Hollies(44)
  11. Belfast boy – Don Fardon (45)
  12. Daughter of darkness – Tom Jones (33) -> Engelse top 10
  13. How I’d love to see her smile – Forsyte
  14. If I could – Julie Felix (47)
  15. Suffering in the land – Jimmy Cliff

Frans de Graaff

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Playback – uitzending 5 april 2020 – UUR 1

Verwarrend is dat toch. Heb ik net geleerd dat Bobby altijd een meneer is, terwijl Bobbie Gentry aantoonbaar vrouwelijk is, komt er vandaag ene Bobbi Martin langs. Zullen we daar een huiskamervraag van maken? Is Bobbi een hij of een zij? En is het wel of niet een aanwijzing dat de titel For the Love of Him is? (Hier past een emoji achter, maar die kan ik niet vinden..) The Friends of Distinction zijn mijn (muzikale) vrienden niet, eerlijk gezegd, maar gelukkig hebben we betrouwbare krachten aan boord als Neil Diamond en Glen Campbell. Hoewel, wie wacht er op diens cover van Oh Happy Day? Ha, Norman Greenbaum! Lekker nummer van een one-hit-wonder, zegt u? Herinnert u zich dat gekke nummer uit 1966 nog, The Eggplant that Ate Chicago? Drie maal raden wie daar verantwoordelijk voor was.

Playback – uitzending 5 april 2020 – UUR 2

Hier hebben we weer zo’n hij/zij geval: Nicola Di Bari zal toch wel een mevrouw zijn, of niet? En over one-hit-wonders gesproken, dat wat sullige maar toch wel commerciele Girl I’ve Got News for you was er wel eentje, maar dan ook meteen in flinke delen van Europa.

Dan zijn er ook nog van die liedjes die je ofwel haat uit de grond van je hart, ofwel lekker aanstekelijk exotisch vindt. Ik bedoel natuurlijk El Condor Pasa. Bij het draaien van Simon & Garfunkel’s Bridge over Troubled Water sla ik dit altijd over. Alleen al omdat het een nummer uit 1913 schijnt te zijn. En wie heeft het nou eigenlijk geschreven? Op alle plaatjes staan andere namen als componisten…

We vinden troost in het vertrouwde geluid van The Turtles. Dat ze nog lang mogen bestaan!