192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

PLAYBACK – zo 24 mei 20-22 u + vrij 29 mei 23-01 u

Playback 24 mei 1970

Presentatie: Dirk van Dijk

1e uur

Met zijn eerste solo-single, She’s a Lady, had John Sebastian een klein hitje, maar of dat met Magical Connection ook gaat lukken? Het lijkt me een te sloom nummer. Dat kan je niet zeggen van Patch of Blue. Ik blijf volhouden dat the Four Seasons nog niet over hun hoogtepunt heen zijn, ook al hebben ze commercieel minder succes.
En wat leuk dat er weer een Britse band is die in Amerika succes heeft. Marmalade (met of zonder The) heeft het zeker verdiend.
Voor een zonnig gevoel kan ik de Canadese band Edward Bear aanbevelen, met een vrolijk nummer waar zelfs steel drums in gebruikt worden!

Playlist 1e uur:

  1.  The love you save – The Jackson 5
  2.  Freedom blues – Little Richard (97)
  3.  Magical connection – John Sebastian (134)
  4.  Patch of blue – The Four Seasons (58)
  5.  Lay down – Melanie
  6.  Rave on – The Nitty Gritty Dirt Band
  7.  Roll away the Stone – Leon Russell
  8. Who’s gonna take the blame – Smokey Robinson Miracles
  9. Something’s burning – Kenny Rogers
  10. Reflections of my life – Marmalade (8)
  11. What is truth – Johnny Cash (11) ? Amerikaanse top 10
  12. American woman – Guess Who (1)
  13. Don’t it make you wanna go home – Brook Benton
  14. You and me and Mexico – Edward Bear (88)
  15. Airport Love Theme – Vincent Bell (27)

2e uur

In uur 2 worden diverse dames geëerd. Ruby zelfs twee keer. Die cover van Melanie is echt alleen voor mensen die weglopen met haar stem, voor anderen zal het een gruwel zijn. Dan maar liever Earth and Fire, één van de betere groepen van de jaren 70. Dan hebben we nog een Marie en een Annabella, en zelfs een Madonna. O ja, en Sam natuurlijk. Of is dat toch een jongen? Cliff Richard neemt afscheid van zijn ‘gang’ die bestond uit Sam, Joe,  Lou en hemzelf; voortaan gaat hij om met Samantha, Joanne en Louise. Beetje raadselachtig. Toch knap, zoals Cliff bijna elk jaar wel een of meer Top 10 hits scoort.

Playlist 2e uur:

  1.  We’re gonna change the World – Matt Monro
  2.  Ruby Tuesday – Melanie
  3.  In the morning – Bitter Almond
  4.  Ruby is the one – Earth and Fire
  5.  Als je maar gezond bent – Adele Piet Leen
  6.  Suffering in the land – Jimmy Cliff (40)-> NL top 10
  7.  Annabella – Dave Dee
  8.  Memory of a free festival – David Bowie
  9.  Goodbye Sam – Cliff Richard (37)
  10.  I will survive – Arrival (39)
  11.  All right now – The Free (36)
  12.  Everything is beautiful – Ray Stevens (6)-> Engelse top 10
  13.  Yellow River – Christie
  14.  Rock and roll Madonna – Elton John
  15.  My Marie – Engelbert Humperdinck (47)

Frans de Graaff

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Playback – uitzending 17 mei 2020 – UUR 1

Van de Spirit in the Sky gaan we naar de Spirit in the Dark. Wel een forse overgang, van Norman Greenbaum naar Aretha Franklin, dat moet gezegd. Maar wij houden wel van extremen bij Playback. Net zoals we van onterecht obscure nummers houden. Ik bedoel dan Flower Garden van ene Nick Lampe. Ik zet er bewust ‘ene’ bij want wie het is weet ik niet, hij heeft bij mijn weten maar één plaatje gemaakt, en dat werd ook nog eens niet verkocht. Behalve in Australie waar het later dit jaar wél een hit wordt. Je zou haast zeggen dat Australiers smaak hebben….. (Grapje hoor). Best een aardig en catchy nummer. John Philips heeft z’n Papa-imago van zich afgeworpen, maar produceert alleen nog middelmatige nummers en verdwijnt binnenkort in de drugs-scene. Zoals altijd staan er ook weer wat covers op de lijst. De aardigste is die van The Carpenters, let eens op dat klassieke begin van broer Richard.

Playback – uitzending 17 mei 2020 – UUR 2

Ook Cilla waagt zich aan een Beatles-cover, had van mij niet gehoeven. En Engeland heeft weer een nieuwe Frank Ifield: Gerry Monroe weet ook goed raad met  falsetto zingen. Verder een prima stem, trouwens. Jimmy Webb hebben we natuurlijk hoog zitten, wat een prachtige nummers heeft die man gemaakt. Voor anderen vooral. Zijn eigen uitvoeringen vallen wel eens tegen. Dat geldt ook voor zijn anti-Vietnam lied Lost Generation. Hiervoor kan ik alleen maar herhalen wat ik een dik half jaar geleden al meldde in het Playback-commentaar: En voor de liefhebbers nog zoiets obscuurs: ene Mary Kent met een niet erg bekend nummer van Jimmy Webb, Lost Generation. Wonderbaarlijk, wat zeg ik, misdadig, dat dit nooit iets gedaan heeft. Zoek dat plaatje nog eens op, het is de moeite waard!