192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

PLAYBACK – zondag 19 juli 20-22 u + vrijdag 24 juli 23-01 u

Playback 12 juli 1970

Presentatie: Dirk van Dijk en Kees Brinkerink

1e uur

Als je nagaat hoeveel van de sterren van toen intussen al overleden zijn, dan slaat de schrik je om het hart. Sowieso al 5 bij de eerste 10 nummers van vandaag. En dan tel ik de groepen niet eens mee. Duo’s wel trouwens… De onbekendste dode, om het even oneerbiedig te zeggen, is Bert Sommer. Onbekende naam? Kan kloppen, hij was een maatje van Michael Brown (ook al dood) en zat korte tijd in diens groep Left Banke, als zanger, dat wel. De goede man is 49 geworden. Nou ja, een stuk ouder dan Mama Cass, in ieder geval…

Nou niet al te droef worden: we hebben weer heerlijke muziek vandaag, Elton John, Crabby Appleton, een onbekende Beach Boys en een overbekende Bacharach/David compositie van The Carpenters.

  1.         Song that never comes – Mama Cass (127)
  2.         Border Song – Elton John  (top 20 tip Billboard)
  3.         We’re all playing in the same band – Bert Sommer (97)
  4.         Go back – Crabby Appleton (35)
  5.         Tell it all brother – Kenny Rogers and First Edition(39)
  6.         Glory glory – Rascals (54)
  7.         Loop de Loop – Beach Boys
  8.         Norwood – Glen Campbell
  9.         Ball of confusion – Temptations
  10.         Close to you – Carpenters
  11.         It’s gonna change – Bobby Goldsboro (137)
  12.         I can’t be you – Glass House (96) ? Amerikaanse top 10
  13.         Willard – John Stewart
  14.         Morning much better – Ten Wheel Drive (103)
  15.         Joanne – Michael Nesmith

2e uur

Die lui van Playback draaien graag onbekende juweeltjes, vooral als ze van verre komen en wij er indertijd geen kennis van konden nemen. In dit geval gaat het om een fraai opgebouwd nummer uit Australië van ene Russell Morris. Hij had maar liefst vijf nummers in de lokale Top 10, en dat sijpelt dan altijd door naar het naburige Nieuw Zeeland.

Verder één van de beste van Golden Earring en ook één van Bread. En niet te vergeten Down the Dustpipe, een Australisch (!) nummer van Status Quo, en het eerste met hun typische ‘boogie shuffle’, zoals ze dat zelf noemden.

Frans de Graaff

  1.         No comprendes – Tremeloes 
  2.         Rachel – Russell Morris (nr.1 in Nw Zeeland)
  3.         Blvd St Michelle – World Over
  4.         Back home – Golden Earring (18)
  5.         Agata – Nino Ferrer (33)
  6.         Hand me down World – Guess Who  (tip) ->NL top 10
  7.         Let me find love – Judith Durham
  8.         Give me just a little more time – Wayne Fontana
  9.         Make it with you – Bread (46)
  10.         Tears of a clown – Smokey Robinson and Miracles (49)
  11.         Mr. President – Dozy,Beaky,Mick and Tich (41)
  12.         Down the dustpipe – Status Quo (24)->Engelse top 10
  13.         Spring in september – Petula Clark
  14.         Break another dream – Hank Marvin

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Playback – uitzending 12 juli 2020 – UUR 1

Slechts drie dames in het eerste uur. Alledrie opmerkelijk, dat wel. Lulu is één van de weinige Britse solo-artiesten die het (een tijd lang) goed doen in de VS. Helen Shapiro bijvoorbeeld heeft één keer op nr. 100 gestaan, dat was het. Cliff Richard deed ook heel weinig, en moest tot 1976 wachten voor een Top plaat. Lulu heeft echter al een keer op 1 gestaan,  met To Sir with Love. Haar huidige, hoewel een veel beter nummer (vinden wij) doet het minder goed, maar toch…

Ann Murray begint vanuit Canada net met haar niet onaanzienlijke opmars, en Janet Lawson hoort hier eigenlijk niet thuis, die hoort meer op het jazz-podium.

Playback – uitzending 12 juli 2020 – UUR 2

Dit uur trouwens maar één dame. Waren ze moeilijk te vinden in juli 1970? Net zo moeilijk als het voor Mary Hopkin was om goed materiaal voor har nieuwe single te vinden? Het is in ieder geval wel een periode waarin bandleden hun groep verlaten om op de solotoer te gaan. John Philips bijvoorbeeld, Mark Lindsay ook, en Andy Fairweather Low, die Amen Corner vaarwel zei. Van die drie is alleen Lindsay commercieel succesvol geweest.

En dan Traffic. Hun nieuwste album, John Barleycorn Must Die, doet het verrassend goed, maar deze single vind ik eerlijk gezegd totaal oninteressant.