192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

Playback – zondag 23 februari 20-22 u + vrijdag 28 februari 23-01 u

Playback  23 februari 1970

Presentatie: Dirk van Dijk en Kees Brinkerink

1e uur

Ook nooit van The Clique gehoord? Of wel van gehoord, maar gedacht dat het een Britse formatie was? Dat laatste kan kloppen, maar dan hebben we het over de jaren 80. Nee, dit was een bandje uit Texas, en als u dit nummer hoort doet het u vast denken aan een andere, veel bekendere, Amerikaanse groep. En Michael Parks? Zegt u nu: dat is toch die acteur die in Kill Bill speelde, en in Twin Peaks en zo? Klopt, maar de goede man kon ook nog zingen, en dit nummer haalt zelfs de top 20.

Playlist 1e uur:

  1. Bridge over troubled water – Simon and Garfunkel
  2. Run Sally run – The Cuff Links (85)
  3. The green county fair – Roger Miller (138)
  4. Silly silly fool – Dusty Springfield (70)
  5. You – Andy Kim ((124)
  6. Long lonesome highway – Michael Parks (100)
  7. Sparkle and shine – The Clique (73)
  8. Gotta hold on to this feeling–Jr.Walker and All Stars (50)
  9. Let’s give Adam and Eve another chance – The Union Gap(77)
  10. Shilo – Neil Diamond (90)
  11. Rainy night in Georgia – Brook Benton (8)->Amerikaanse top 10
  12. Easy come easy go – Bobby Sherman (34)
  13. Psychedelic shack – The Temptations (6)
  14. Don’t worry baby – The Tokens (101)
  15. Spirit in the sky – Norman Greenbaum (69)

2e uur

Tom and Dusty? Een duet van Ms Springfield en Tom Jones? Denkt u dat dat goed zou klinken? Valt mee, hoor, ze hebben aardig wat duetten gezongen. Maar deze Tom is gewoon haar eigen broertje, uit de Springfields, en dit klinkt lekker, maar wel behoorlijk ouderwets. Niet erg, toch? En dan aandacht voor Barrie Webb. Dat was een Schot die in Nederland samenwerkte met Teun van der Slikke, geen naam waar je automatisch de tienerharten mee verovert. Daarom noemden ze zich O.P.M.C., oftewel de Oldest Professional Music Company. Een aardige folk-achtige LP hebben ze ook op hun naam staan.

Playlist 2e uur:

  1. Love grows – Edison Lighthouse (1 UK)
  2. Brussel – Liesbeth List (tip NL)
  3. Lincoln county – The Love Affair
  4. It’s five o ‘clock – Aphrodite’s Child (alarmschijf)
  5. Simple song of freedom – Tim Hardin (tip)
  6. Live for tomorrow Harry Jones – Barrie Webb ->NL top 10
  7. Jesus is just alright – The Byrds (33)
  8. Bitter tears – The Shuffles (27)
  9. Morning please don’t come – Tom and Dusty
  10. Joy of living – Cliff and Hank (48)
  11. Something’s burning – Kenny Rogers + First Ed (28)
  12. That same old feeling – Picketty Witch (27)
  13. Wandrin’ star – Lee Marvin(2) -> Engelse top 10
  14. Das ist Zauberei – Peggy March

Frans de Graaff

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Playback – uitzending 16 februari 2020 – UUR 1

Je hebt van die slow burners, plaatjes die er heel lang over doen om uiteindelijk in de gunst van het publiek te vallen. Het debuutsingletje van Nazz is er zo een. Voor hun allereerste single schreef Todd Rundgren zelf twee nummers, waarvan het sfeervolle Hello It’s Me op de b-kant belandde. We spreken juli 1968. Verder dan bubbling under kwamen ze niet, maar die b-kant bleef kennelijk knagen, want nu, anderhalf jaar later, wordt het volop gedraaid en komt uiteindelijk op nr. 66. Meneer Rundgren vond het zelf waarschijnlijk niet zo boeiend meer, want binnenkort neemt hij als solo-artiest een nieuwe versie, veel sneller, op, en scoort daar zelfs een Top 10 hit mee! Waarom ziet het publiek de Beach Boys niet meer zitten? Dat vragen Dirk en Koen zich ook af. Dit is toch één van de betere Beach Boys singles maar hij flopt, vooral buiten de VS.

Playback – uitzending 16 februari 2020 – UUR 2

De fraaie stem van Judith Durham kan weer gehoord worden in uur 2, waarbij je je misschien stiekem afvraagt hoe het zou hebben geklonken met de andere Seekers erbij… Verder nogal wat geestelijke of moralistische klanken dit uur, als je de nieuwe van John Lennon meetelt. En dan heb ik het natuurlijk niet over de heren Jordaan en Bever. Wat aandoenlijk dat Helen Shapiro, eens een hele grote, maar geen hit meer sinds 1964, jaar in jaar uit plaatjes blijft maken, dat tekent de ware artieste, vandaar dat wíj zoiets wél draaien.