192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

Playback – zondag 5 januari 20-22 u + vrijdag 10 januari 23-01 u

Uitzending op de stream van 192 Radio, zondag 5 januari 2019 20-22 uur + vrijdag 10 januari 2019, 23-01 u.

Presentatie: Dirk van Dijk en Frans de Graaff

1e uur

Die Tony Orlando is een veelzijdig iemand. Probeerde allerlei stijlen, begon als doo-wopper, werd ingelijfd in de liedjesschrijfclub van het Brill Building, nam zelf ook het een en ander op (bijvoorbeeld Halfway to Paradise, toen hij 16 was!), werkte met uiteenlopende artiesten als The Grateful Dead en James Taylor, en nam in allerlei gedaantes tussendoor weer van alles op. Momenteel heet hij ‘Wind’ en maakt hij een paar aardige singles. Een andere duizendpoot is Ron Dante, die van alles zingt wat los en vast zit, zoals alle stemmetjes op Jingle Jangle, (behalve die hele lage, die doet Jeff Barry) en daarnaast ook nog eens negen albums van Barry Manilow co-produceert.

  1. No time – Guess Who ? Jingle Amerikaanse top 100
  2. She came in through the bathroom window- Joe Cocker
  3. Heaven knows – Grass Roots
  4. Blowing away – Fifth Dimension  (47)
  5. Whole lotta love – Led Zeppelin
  6.  Jingle Jangle – Archies  (13)
  7. Look-ka py py – Meters (78)
  8. Unhooked generation – Freda Payne (127)
  9. Holly Holy – Neil Diamond
  10. Freight train – Duane Eddy (107)
  11. Rainy night in Georgia – Brook Benton (84)->Amer. top 10
  12. Someday We’ll be together – Diana Ross+Supremes
  13. I’ll hold out my hand – Wind (122)
  14. Lu – Peggy Lipton (83)
  15. Cherry Hill Park – Billy Joe Royal

2e uur

Zelf verkies ik deze versie van Today I Killed a Man boven die van Roger Cook, de schrijver van dit nummer. Ook boven die van White Plains, terwijl die groep toch mijn sympathie heeft. Maar er gaat niets boven de bombast van Proby, gekoppeld aan de onvervalste Johnny Cash-imitatie. Niemand kan er zo mooi ‘Oh mama, oh mama’ roepen als P.J.

Ja, en wat moeten we nou met Jonathan King? Mogen we z’n liedjes niet meer draaien omdat we hem een viezerik vinden? Als we die veroordeling buiten beschouwing laten (hij is al jaren uit het gevang) dan heeft hij toch veel bijgedragen aan de veelzijdigheid van de popmuziek. Jammer dat hij dit nummer dan zo klakkeloos imiteert van The Hombres uit 1967…

  1. Reflections of my life – Marmalade
  2. Julie’s just gone – Family Dogg(LP Way of life)
  3. Tout éclate, tout explose – Claude Francois->Jingle NL top 40
  4. Today I killed a man – P.J.Proby
  5. Wat een spreker is die man – Seth Gaaikema (tip)
  6. Tonight today – Dozy Beaky Mick and Tich
  7. Het zal je kind maar wezen – Adele, Piet enz ? NL top 10
  8. Friends – Arrival
  9. An old raincoat won’t ever let you down – Rod Stewart -> jingle UK top
  10. Let it all hang out – Jonathan King (37)
  11. Goodbye tomorrow – Hollies (sing HolliesLP)  ?  UK top 10
  12. Gimme shelter- Rolling Stones (LP Let it bleed)
  13. All I have to do is dream – Glen Campbell + Bobby Gentry

Frans de Graaff

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Playback – uitzending 28 december 2019 – UUR 1

Wie goed opgelet heeft de laatste paar uitzendingen, weet dat zich achter de groep Wind ene Tony Orlando verschuilt, die we hebben leren kennen via Make Believe. U weet wel, dat nummer met het van de Four Seasons gejatte einde. Die Four Seasons klinken ook de opvolger door. Verder veel bekende klanken, de fraaie zang van The Tokens, het stevige geluid van Joe South, de smartlap van Tom Jones en het a-typische soulgeluid van Tommy James met zijn Shondells. En het schijnt dat Bobby Sherman erg populair was in de VS; hij heeft inderdaad het typische geluid van 1969 in handen.

Playback – uitzending 28 december 2019 – UUR 2

In het tweede uur een fel singletje van Michel Polnareff, zo horen we hem graag. En let op de nieuwe van Vanity Fare, die Engelse groep die meer succes heeft in de VS. Dat geldt ook voor deze single, met zijn blokfluiten en inventieve instrumentale middenstuk bij een verder doorsnee compositie. De Moody Blues vinden het steeds moeilijker worden om van hun wat pretentieuze albums fatsoenlijk single-materiaal te trekken, dat lukt dus in dit geval ook nauwelijks. Deze doet niks, maar ze zullen dat binnenkort vast weer goedmaken…