192 Radio player
192 Radio player

PLAYBACK

PLAYBACK – zondag 8 nov 20-22 u + vrijdag 13 nov 23-01 u

Playback 8 november 1970

Uitzending op de stream van 192 Radio, zondag 8 november 2020 20.00 – 22.00 uur + vrijdag 13 november 2020, 23.00 – 01.00 u.

Presentatie: Dirk van Dijk

1e uur

Bepaalde Amerikaanse outfits werden hier indertijd niet erg serieus genomen. Denk aan de Cowsills, de Carpenters en de Partridge Family. Er kleefde iets kinderachtigs aan, iets kunstmatigs. Wat de Cowsills en de Carpenters betreft ben ik daar wel van teruggekomen, maar de Partidges moeten me nog overtuigen.

En dan had je nog groepen die we hier nooit hoorden. The Children bijvoorbeeld. Ook in Amerika nooit echt doorgebroken, maar ze konden wel wat, getuige hun LP Rebirth.

  • 01 It’s only make believe – Glen Campbell  (9)
  • 02  Border Song – Aretha Franklin (70)
  • 03  Life in a bloodstream – Guess Who
  • 04  I’m not my brother’s keeper – Flaming Ember (58)
  • 05  And the grass won’t pay no mind – Mark Lindsay (39)
  • 06  Run woman run – Tammy Wynette
  • 07  One man band – Three Dog Night (72)
  • 08 Can’t stop loving you – Tom Jones (75)
  • 09 I think I love you – Partridge Family (5)
  • 10 From the very start – Children (128)
  • 11 Fifteen years ago – Conway Twitty (119)?Amer. top 10
  • 11 We’ve only just begun – Carpenters (1)
  • 12 The man the wife and the baby child – Phil Flowers (111)
  • 13 What are you doing Sunday – Dawn
  • 14 Carolina in my mind – James Taylor

2e uur

We hebben het hier wel vaker gezegd: de smaak van het Engelse publiek is wel erg veranderd sinds de tijden van de Merseybeat en de Summer of Love. Plotseling worden er platen gekocht van heren die in de jaren 30 geboren zijn en krijgen meezingers als die van Peter E. Bennett een groot publiek. We zwijgen nog van de Humperdincks en zo…

Gelukkig hebben we de Hollies nog. En de Kinks. En de Who. En Status Quo. En zo.

  • 01  Man without a heart – Hollies (Confessions of the mind)
  • 02  Beautiful friendship – Barbara Ruskin
  • 03 All right my love – New Seekers
  • 04  See me feel me – Who (6)
  • 05  Cracklin Rosie – Neil Diamond (10)
  • 06  The World is turning on – Bobby Bridger (tip)->NL top 10
  • 07  I won’t stand between them – Bonny StClaire (5)
  • 08  Paradise Alley – Billy Fury
  • 09  In my chair – Status Quo (39)
  • 10 Voodoo Chile – Jimi Hendrix (15)
  • 11 The seagull’s name was Nelson – Peter E Bennett(48)
  • 12 Baby I won’t let you down – Pickettywitch (50)->Engelse top 10
  • 13 Man for all seasons – Bee Gees (2 Years on)
  • 14 Apeman – Kinks

Terugluisteruren:

Leden / donateurs van de Stichting Norderney kunnen de uren van Playback van terugluisteren op de leden/donateurspagina.

Playback – uitzending 1 november 2020 – UUR 1

Ook dit wordt weer een ‘corona-uitzending’, d.w.z. Dirk alleen. Gelukkig weet hij in zijn eentje minstens zoveel als alle sidekicks bij elkaar, dus hij slaat zich er manmoedig doorheen, in de hoop op betere tijden.

U kent dat wel, dat bepaalde stemmen je bijzonder aanspreken terwijl andere dat bepaald niet hebben. Kwestie van smaak natuurlijk. Melanie is zo’n voorbeeld. Mij ligt dat stemgeluid wel, maar ik kan me de afkeer van anderen heel goed voorstellen. Bij Buffy Sainte Marie speelt dat ook een beetje: de tremolo die ze momenteel in haar stem legt kan op den duur gaan irriteren. Bij Ray Stevens kan irritatie bij mij ook een rol spelen, maar dat heeft hij dan te danken aan de ongein die hij in de loop der jaren over ons uitgestort heeft. Sunset Strip valt daar niet onder, hoor, maar het is wel een merkwaardig nummer dat je een paar keer moet horen.

Playback – uitzending 1 november 2020 – UUR 2

De Canadese groep Mashmakhan doet aan ‘rock fusion’, in dit geval zou ik zeggen een fusie tussen jazz en een kinderversje. Overigens was dit een Canadese groep die zich noemde naar een bepaalde varieteit hash waar ze kennelijk dol op waren. (huiskamervraag: noem minstens twee artiesten uit uur 1 die ook uit Canada komen). Om nog even op de mogelijk irritante stemmen uit uur 1 terug te komen: die van Frankie Valli is er natuurlijk ook zo een…, hetgeen niet gezegd kan worden van de als altijd prachtige samenzang van de heren Hollies.

Wist u trouwens dat Chris Andrews al jaren de Duitse nationaliteit heeft? Hij heeft daar ook veel meer platen uitgebracht dan in zijn geboorteland Engeland.