Joe Cuba Sextet – Bang! Bang! (1966)
Suzi Quatro – Keep A-Knockin’ (1974)
Buck Owens – Act Naturally (1963)
Bill Withers – Ain’t No Sunshine (1971)
Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich – Okay (1967)
Mr. Albert Show – Can’t Find My Way Home (1971)
George Carrow – Angel Baby (Don’t You Ever Leave Me) (1967)
Ian Hunter – Once Bitten Twice Shy (1975)
Jackie Deshannon – When You Walk In The Room (1964)
Barclay James Harvest – Hymn (1977)
Gary Portnoy – Where Everybody Knows Your Name (1982)
Aorta – Heart Attack (1969)
Frank Evans – Lonely Town (1981)
Coins – Sadness (1968)
Jr. Walker & The All Stars – Walk In The Night (1972)
Doctor Ross – Chicago Breakdown (1953)

Barclay James Harvest – Hymn:

Barclay James Harvest hebben in hun thuisland, Engeland, nooit het succes gekend zoals in de rest van Europa. Met name in Duitsland was de band mateloos populair en hun album Gone To Earth (1977) bleef 197 weken in de Duitse albumlijst en moet daarmee slechts  vijf albums voor zich laten. 17 albums en 5 livealbums staat er op hun repertoire tot oprichters John Lees en Les Holroyd in 1998  ruzie kregen en elk een ‘nieuwe’ BJH oprichtte.

It seemed you had to be based in London and hang out with everyone else at places like The Speakeasy if you wanted to be noticed. But that wasn’t something we wanted to do. None of us wanted to be rock stars so we never played those London games. In Nederland hadden ze slechts één keer succes: Titles; een lied samengesteld van titels van Beatles’ liedjes (1975), tenzij je Life Is For Living met één weekje in del ijst succesvol wil noemen. Medio jaren zeventig schreef een muziekjournalist dat Barclay James Harvest een armeluis Moody Blues was, mede door het gebruik van de mellotron. Minder spectaculair, minder succesvol, minder origineel. Zanger en gitarist John Lees had hier dermate de pest over in dat hij een lied componeerde gebaseerd Nights In White Satin. Desondanks is de melodie totaal anders en het is niet mogelijk de tekst van Nights In White Satin in dit lied te passen. Een knap staaltje en een duidelijk antwoord aan het adres van deze journalist.

Hun grootste succes hadden ze in 1980 toen ze vlak voor de Berlijnse muur een openluchtconcert gaven voor 250.000 toeschouwers. Dit spektakel is gelukkig op vinyl gezet en een absolute must-have. De laatste track is Hymn over de gevaren van drugsgebruik en opgedragen aan Jimi Hendrix, Paul Kossoff (Free) en Janis Joplin.