Jack Stack A Track – Good Time Music (1976)
Tommy Hunt – Loving On The Losing Side (1976)
Ian Green – One Fine Love (1969)
White Plains – When You Are A King (1971)
Yazoo – Mr. Blue (1983)
Little Richard – I Got It (1959)
Bob Seger & The Silver Bullet Band – Old Time Rock & Roll (1978 Live)
Hide & Seek – I Can Fly (1970)
Chad & Jeremy – Yesterday’s Gone (1963)
Serge Gainsbourg & Jane Birkin – La Décadance (1971)
John KaSandra – (What’s Under) The Natural Do From Color Me Human (1970)
Tielman Brothers – Hello Caterina (1965)
No Sweat – Don’t Take My Advice (1978)
Millie Jackson – My Man, My Sweet Man (1972)
Gruppo Sportivo – Out There In The Jungle (1976)
Ronnie Jones & The Classmates – Lonely Boy (1958)
The Peddlers – Walk On The Wild Side (1967)

Bob Seger & The Silver Bullet Band – Old Time Rock & Roll:

Just take those old records off the shelf
I’ll sit and listen to ‘em by myself
Today’s music ain ’t got the same soul
I like that old time rock ‘n’ roll

Diep in mijn hart ben ik het eens met de stelling. Niet dat (sommige) hedendaagse muziek niet goed is, maar de muziek uit mijn jeugd is toen op de harde schijf gebrand om nooit meer weg te gaan. Alhoewel jeugd…ik was 18 toen Bob Seger het album Stranger In Town de markt op slingerde twee jaar na het eclatante succes (in de V.S.) van Night Moves (1976). En met zelfs een nog groter succes en hitsingles als Still The Same, Hollywood Nights, de klassieker We’ve Got Tonite en Old Time Rock & Roll. De laatste is één van de weinige coverliedjes in zijn repertoire.

Ik was niet meteen verliefd op Old Time Rock & Roll; dat kwam pas met de live-uitvoering op Nine Tonight (1981). De energie en de kracht van het lied kwamen vol door de speakers. En toen het lied in de Tom Cruise-film Risky Business (1983) een volledige scene werd, waarbij Heidi Klum is een slipje en een mannenhemd rondliep is de liefde onvoorwaardelijk geworden. En niet alleen bij mij, want zijn uitvoering is het op één na meest gedraaide lied in jukeboxen in de V.S. Bovendien is het lied is diverse films en sitcoms gebruikt (waaronder ALF en The Nanny).

Er is enige controverse tussen Seger en de componisten van het lied. Seger zegt: I rewrote the verses and I never took credit. That was the dumbest thing I ever did. And Thomas Jones and George Jackson know it, too. But I just wanted to finish the record (Stranger in Town). I rewrote every verse you hear except for the choruses. I didn’t ask for credit. My manager said: You should ask for a third of the credit. And I said: Nah. Nobody’s gonna like it. Waarom je besluit een lied op een album te zetten, dat je niet ziet zitten is voor mij een compleet raadsel. Te weinig inspiratie? Luiheid? Tijdsdruk van de platenmaatschappij? In ieder geval, Seger heeft inderdaad één vers aangepast. En in het origineel van George Jackson wordt vanuit het standpunt van de vriendin (She) gezongen en Bob Seger zingt in de eerste persoonsvorm enkelvoud. Maar dat is het dan ook.

Zowel de uitvoering van George Jackson als die van Bob Seger zijn in de Muscle Shoals Sound Studios opgenomen. Echter, de opnamen met The Silver Bullet Band klonken niet goed genoeg, zodat uiteindelijk besloten werd de stem van Jackson van de demo af te halen en die van Seger er over heen te zetten. De band was ontevreden over het resultaat, omdat het niet ‘Silver Bullety’ klonk, maar waren snel een andere mening toegedaan toen ze de reacties van het publiek hoorden.